woensdag 10 december 2008

studiedagje

wauw, heb ik het druk?

Afgelopen periode heb ik geregeld geprobeerd om wat liefde en aandacht aan mijn scriptie te besteden. Het is een beetje gebleven bij pogingen, omdat 'iets' ervoor zorgt dat ik er niet aan toekom. Wat voor 'iets' is sterk genoeg om mij van mijn scriptie af te houden? Dat 'iets' ben ikzelf.

Een gemiddelde 'studiedag':
Eindelijk is uitslapen, relaxt douchen, wat opruimen, wat boodschapjes doen, achter de computer zitten met al mijn boeken in de buurt. Hee, ik mis een boek. Op zoek naar het verdwenen boek, ik kom allerlei andere dingen tegen in mijn kast, een hoop 'owja-momenten'. Hee ik krijg honger, eerst wat eten. Weer voor de computer. Ow daar is mijn boek, gewoon op het bureau. Eerst wat thee. Ga thee zetten. En ruim de vaatwasser uit. Weer terug bij de computer. Wordt gebeld, gezellig, even afleiding. Meld me aan op msn (op 'offline weergeven' natuurlijk want ik moet studeren). Heeee! die is online! leuk! even een kort praatje. Ik krijg een mailtje. Ik kom nog meer mailtjes tegen die ik nog had moeten beantwoorden, doe ik gelijk. Owja studeren. Haal nog wat drinken. De bel gaat, buurman aan de deur. Nu echt klaar voor mn scriptie. Hee waar is de muziek? Ik wil dat ene nummer... Waar is het? Ow nog in de uitzoekmap, ik zoek gelijk wat nummers uit. Ik check het forum even. Schrijf nog een berichtje. Hee weer een mail. Maar gelijk even reageren. Wacht is.... het is al laat.... moet gauw wat eten, wilde nog weg vanavond.

Goed... conclusie... Het is duidelijk dat ik thuis niet toekom aan mijn THUISstudie. Dit zijn GEEN effectieve studiedagen!
Dat is de reden dat ik deze week kennis heb gemaakt met de bibliotheek.

In de bibliotheek kom ik niks tegen wat ik moet doen. Geen vaatwassers die vol staan, geen mailtjes, geen muziekfolder die uitgezocht moet worden, geen bellende buurmannen, niks. Er is maar 1 ding wat overblijft; studie. Dat heb ik nodig.

maandag 10 november 2008

mijn vaccinatie

Vandaag kreeg ik (tegen mijn zin in) een griepprik.
Mijn wergever verzocht mij vorige week vriendelijk doch dringend om die griepprik te nemen. In eerste instantie had ik hier totaal geen oren naar, maar in tweede instantie besloot ik met mijn hand over mijn hart te strijken, tegen mijn gevoel in te gaan en die verdomde griepprik dan maar te nemen.

Vaccins horen in een goed werkende koelkast opgeslagen te worden.
Afgelopen vrijdag is er iemand geweest die in een moment van verstandsverbijstering de stekker van de koelkast eruit getrokken heeft (nee, ik was het niet zelf!).
Dit hoorden we pas nadat ik (tegen mijn zin in) gevaccineerd was.

Nu is het zo dat als vaccins langere tijd buiten de koeling bewaard worden dat deze hun werkzaamheid verliezen. Ik ben dus gevaccineerd met een waardeloos vaccin, wat nauwelijks meer wat doet. Dat is een heel fijn idee! Ik voel me gesteund door het lot!

vrijdag 31 oktober 2008

wel en wee

Een van de leukste dingen die je kan doen als je alleen in de trein zit is luisteren naar flarden van gesprekken. Dat is de manier om op de hoogte te blijven van het wel en wee van de gemiddelde Nederlander.

Zo hoorde ik vandaag dat er een mw. is uitgegleden over een radijsje in de LIDL en zo haar voet gebroken heeft.
Dat de moeder van iemand geweldig hard kan slaan (volgens mij ging het over tennis).
Dat de douchehokjes van mannen anders zijn dan die van vrouwen.... ergens...
Dat iemand dit weekend maar geen wiet ging kopen omdat hij geld nodig had voor een nieuwe telefoon.
Dat iemand na een relatie van 3 maanden heeft besloten om bij haar vriend in te gaan wonen.

--Heerlijk--

maandag 20 oktober 2008

ambu

Vandaag was een oudere Mw. gevallen, vlak voor de voordeur. Zakdoeken vol bloed lagen om haar heen. Midden op haar gezicht zat een diepe wond.
Terwijl we de wond aan het afdrukken waren belde een collega 1-1-2.

Het duurde wel eventjes, maar tadaaaaaa!!!! Daar was de Ambulance hoor!
Op een BROMMER!
Oke het was een motor! Maar die Mw. was echt niet in staat om achterop te springen.

Omdat het toch wel nodig was dat deze mw. snel in het ziekenhuis verder geholpen kon worden, hebben mijn collega en ik deze mw. maar in de auto vervoerd (al bloedend), terwijl de ambulancebrommer achter ons aanreed.

Ik heb me afgevraagd hoe ik ervoor kan zorgen dat de 1-1-2 noodlijn in het vervolg een ambulanceAUTO stuurt. In plaats van een brommer...

Dit is mijn conclusie en tegelijkertijd misschien een goede tip!

In plaats van melden dat er een oude mw. gevallen is, die een diepe wond in het gezicht heeft en snel gehecht moet worden zal het volgende waarschijnlijk beter helpen:

" HEEEELLLPPP!!!! Bloed!!! Overal bloedd!! Hartritmestroornissen!!! Ze raakt weg!!! Helppp!!! Help dan toch!!!"


zaterdag 18 oktober 2008

temperaturen

Een van de dingen die ik doe voor het onderzoeksproject is oudere mensen de temperatuur laten opnemen onder de tong. Dit gaat gewoon met een digitale thermometer, klinkt heel erg simpel, maar in de praktijk valt dit nog niet mee. De volgende reacties heb ik afgelopen weken meerdere keren voorbij zien komen.

<"Moet ik hem nu afslaan?"
>"ehm nee"

<"Ah, dat is de vaccinatie?
>"nee, dit is een thermometer"

<"Kan ik hiermee ook in het oor meten?"
>"nee"

<"Kan ik de thermometer ook rectaal gebruiken?"
>"Ja, maar daarna niet meer onder de tong."

<"Hoe moet die aan?"
>"Op het knopje drukken"
<"hoe?"
>"drukken."
<"ah moet ik dit dingetje schuiven?"
>"nee, indrukken"
... probeerd het knopje eruit te wippen...
>"Nee indrukken, zo."
<"ow, indrukken"
>"---zucht--- ja"

>"wat is de temperatuur?"
<"693"
>"Watt??"
....thermometer ondersteboven....
>"36,9"

zondag 12 oktober 2008

van poepen tot scriptie

Het weekend begon met de originele vraag:
"Mw. ik moet echt ontzettend nodig poepen!! Weet u waar een toilet is?"

Vervolgens heb ik gegooid met rozen, sponzen en blaadjes.

Heb ik gedanst op plekken waar te weinig ruimte was om te dansen.

Plotseling voelde ik me fout in een oerwoud staan, omringd door gorilla's, tijgers en andere creaturen.

Nu verzamel ik moed om wat liefde en aandacht te besteden aan mijn thesis.

dinsdag 7 oktober 2008

kredietcrisis

overdenkingen nav de kredietcrisis:

--> Geld beheren is moeilijk, zelfs voor mensen die er uitgebreid voor gestudeerd hebben. Laat dat een bemoediging zijn voor de burgers met schulden.

--> Geef geen geld uit wat je niet hebt.

--> Als je niets hebt, dan heb je ook niks te verliezen.

--> Raken financieel adviseurs hun baan kwijt?

--> makes you wonder, wat is een mens zonder centjes?

--> Misschien moet ik vast dingen zoeken die ik kan ruilen. Kippen, koeien, kamelen, mannen, geiten, varkens, dat soort dingen.

zaterdag 27 september 2008

lichttrein

Afgelopen nacht zat ik in de trein. Het werd me duidelijk dat de NS niet echt rekening houdt met het dag-nachtritme van mensen. Het licht knalde van het plafond af, het deed gewoon pijn aan je ogen.

Een meisje tegenover mij had hoofdpijn en klaagde over het licht. Natuurlijk had ze gelijk. Mijn advies was om een zonnebril op te zetten. Ze keek gelijk in haar tas en haalde haar zonnebril tevoorschijn. Volgens haar hielp het tegen de hoofdpijn.

Ik vond het een statement! Het licht is te fel! Het is midden in de nacht! Kort erna besloot ik mijn eigen advies op te volgen. Volgens mij zag het er erg grappig uit!

Mijn voorstel is dat iedereen snachts een zonnebril opzet in de NS treinen als stil protest!

woensdag 24 september 2008

project

Jee, ik doe mee aan een onderzoeksproject van een maand!!! Ik moest vandaag serieus een geheimhoudingsverklaring tekenen, dus vanaf nu ga ik heel geheimzinnig doen!

donderdag 18 september 2008

trams

Uit in Amsterdam,
bleek dat er 2 trams tegen elkaar waren gereden, waardoor er eentje ontspoord was.

Omstanders verwonderden zich, maakten foto's en deden heel toeristisch.
De prijswinnende opmerking van een omstander: " Yooo, check it out! de tram is fucked up!"

Vervolgens zijn we een wandeling gestart naar de club waar we heen wilden (nog best een stukje lopen!). Bij elke tramhalte konden we het blijde nieuws brengen dat er voorlopig geen trams meer zouden komen. Mensen reageerden doorgaans niet erg dankbaar op deze informatie.

vrijdag 5 september 2008

chaletje kijken

Ja, we gingen een huisje bezichtigen,
nee, het wordt hem niet.

Het ging om een soort krot wat in de advertentie een "chalet" genoemd werd.

Toen we er naar binnen wilden was het eerst een hele onderneming om niet door de houten aanlooproute te zakken. We liepen naar binnen en vlak voor ons lag een mevrouw op de bank met haar been in het gips. Deze mevrouw was druk met roken, televisie kijken en drinken. Er lag een hele plas water(?) op de vloer en een hoop rommel. Het mini-hondje blafte enthousiast.
Waar zijn we beland?

Ik liep naar de voorkant van het "chalet" en stapte de veranda op. Panische verhuurders vlogen naar me toe. Of ik er ajb weer af kon komen, de mevrouw op de bank had niet voor niets haar been in het gips.

We werden rondgeleid langs de grote en kleine kamertjes. Dunne wandjes, wel CV, kapotte wastafel, kapot toilet, plastic ramen..... jaja.... moeilijke keuze.... Het huisje staat op een camping die de beheerder wil verkopen, de gemeente wil de boel eigenlijk ook sluiten. lastig lastig...
Het is bijzonder donker in de omgeving, maar de verhuurders noemen dat 'goed verlicht' en 'absoluut veilig'.

Het optrekje kost maar 1200 euro, wel contant graag.


In een ander leven misschien.....

donderdag 4 september 2008

nieuwe computer



Vandaag stond in het teken van mijn nieuwe computer...

woensdag 3 september 2008

politieke logica

Balkenende verdient 30% minder dan de Balkenende-norm...

Dit levert nieuwe agendapunten op voor het "normen en waarden" debat.

1.) norm: Hoe stel je een norm?
(antw: door te kijken wat het beste uitkomt)

2.) waarde: En wat is die norm waard?
(antw: eigenlijk maar 135.000 euro)




http://www.spitsnieuws.nl/archives/binnenland/2008/09/tumult_om_balkenendenorm.html

dinsdag 2 september 2008

ondersteboven



Af en toe je leven ondersteboven keren is grappig...

zaterdag 30 augustus 2008

bewogen nacht

Een avond dansen, 2:00 snachts de zee inrennen, 3:00 knakworstjes en gekookte eieren eten op het strand. 4:00 Neervallen op strandbedden, met op de achtergrond (en op de voorgrond!) grote trucks die het strand egaliseren (met bijzonder felle koplampen!), weggekropen in slaapzakken en toch ijskoud.
Het recept voor een heerlijke nacht! (zonder slaap.)

plaatselijke overstroming

Vandaag is het gebeurd!!! Mijn keuken is onder water gelopen!
Het zat er natuurlijk al even aan te komen... Het is wonderlijk dat het ruim 2 jaar goed gegaan is.

Mijn vaatwasser en mijn wasmachine hebben gezamelijk maar 1 afvoerbuis voor het afvalwater. Ik moet dus de afvoerslang van het juiste apparaat op het goede moment (als desbetreffend apparaat aangaat) in de afvoerbuis stoppen.
Vandaag ging de wasmachine aan en zat de afvoerslang van de vaatwasser nog in de afvoerbuis... Vergeten om te zetten...

Ik wijt het aan een slaaptekort.

donderdag 28 augustus 2008

charme

Werken met verstandelijk gehandicapten heeft soms zijn charme. Een greep uit mijn werkdag vandaag.

Conversatie van de dag (bij het raam)
J: "moet je kijken naar die dikke vrouw"
ik: "welke?"
J: "naast die neger"
ik: "waar?"
J: "bij die gekke auto..."

Uitspraak van de dag:
"ik kon niet meer wachtten op mijn geduld"

Meest creatief:
Een knuffelkip met een pleister op zijn kam

Het meest verontrustend:
“ik ben boos op jou”

Ontroerend moment:
Heel hard gehuil vanuit het toilet.

Meest tijdrovend:
De speurtocht naar de verdwenen barbie.

woensdag 27 augustus 2008

grijze deur

Buurman: “Hey kom is even mee kijken, ik wil weten wat je van de kleur vind.”
Ik: “Welke kleur?”
Buurman: “Loop even mee”

Ik loop mee…

Een toiletdeur die aan de binnenkant helemaal grijs geverfd is.

Buurman: “Vind je het mooi?”
Ik: “ehm… volgens mij heb ik geen goed licht om dat te beoordelen”

Lichten aan… Jawel een donkergrijze deur.

Buurman: “Het is nog een beetje nat, dus de kleur veranderd nog wat”
Ik: “Misschien wordt het dan wat lichter van kleur…”

Buurman: “Nee, het is de bedoeling dat het donkergrijs is.”
Ik: “ow… Dat is dan gelukt! Het is een donkergrijze deur.”
Buurman: “Vind je het mooi?”
Ik (politiek correct): “Het is een donkergrijze deur, dus als dat de bedoeling was, dan is dat prima gelukt. Netjes.”

dinsdag 26 augustus 2008

unieke fiets!

advertentie op marktplaats: een vouwfiets te koop!

telefoontje naar de adverteerder:
>"kun je de vouwfiets ook vouwen??"
< adverteerder: "jazeker, vanzelfsprekend, alleen de banden zijn wat oud en broos"


Ik kom de vouwfiets halen.
> "ik wil hem graag vouwen, hij moet in de auto"
< "ehm....... even zien, ja de schroef zit wat strak... moet je thuis even losdraaien."
> "hij moet gelijk in de auto, dus hij moet nu al gevouwen worden"
< "ehm.... ja....."

adverteerder doet met heel veel geweld een poging om de schroef los te draaien.

Poging geslaagd, schroef gaat los. De schroef kan eraf, maar de fiets vouwt niet.
In plaats daarvan kun je de fiets opdelen in twee helften. Een stuur met wiel en een zadel met wiel.

< adverteerder: "ow, ehm.... had je ermee in de trein willen reizen? Dat word wat lastig."

Ik vind het lachwekkend en ben in een goede bui.
> "nee, het is wel goed zo... Het gaat erom dat die in de auto kan. Dat kan."



Geen vouwfiets dus… In plaats daarvan een ikea-fiets, die je eerst in elkaar moet zetten.

Mijn fiets moet 2 sloten hebben, voor elke helft een! Iemand kan mijn halve fiets jatten!!
Ik kan mijn fiets stallen op 2 plaatsen tegelijk! Magisch!

Mijn fiets is zeer uniek!

zaterdag 23 augustus 2008

lalala

En de dingen in de kamer,
ik zeg ze welterusten
Vanavond gaan we slapen
en morgen zien we wel...

maandag 18 augustus 2008

spoken en lobbus

Afgelopen weekend heb ik een driejarig jongetje spoken gevoerd.
Hij wilde geen spaghetti eten, maar natuurlijk wel spoken die ‘boeh’ riepen (en verdacht veel weghadden van spaghetti).

Vandaag kwam er een groep kids aan de deur. Er kwam een heel vaag verhaal over ene Lobbus die vieze soep kookte. Daarom moesten ze soep ingrediënten ruilen. Ze kregen van mij een blikje asperges en 2 uien, in ruil voor een tomaat!
Ben benieuwd wat voor soep dat oplevert… Volgens mij nog viezer dan de Lobbus soep, maar ze waren er helemaal blij mee!

maandag 11 augustus 2008

baan-wissel

Mijn vaste baan is bijna voorbij…
Nog een weekje vaste inkomsten, waarna ik in een gat val vol vrijheid en regelmatige diensten die ik werk wanneer ik zelf wil. Het prijskaartje voor deze luxe is een ‘zeer onzekere arbeidspositie’. Het is te hopen dat ik geen been breek.

dinsdag 5 augustus 2008

eenzame meneer

afgelopen week sprak ik met iemand van de plantsoenendienst.

een aardige man...
ontzettend eenzaam...

Ik realiseer me maar zelden dat er mensen op de wereld zijn die zo eenzaam zijn. Mensen die niemand hebben met wie ze dingen kunnen delen. Mensen die thuis komen in een leeg huis na een dag werken en nergens heen kunnen gaan. Mensen die, ondanks dat het vrij druk is in Nederland, nergens hun ei kwijt kunnen en daarom een willekeurige voorbijganger hun hele levensverhaal voorleggen.


niet zo vrolijk...

...

maandag 4 augustus 2008

kapper

Soms zijn er van die domme acties die bij anderen erg grappig zijn… Maar bij jezelf wat minder

Ik had op internet een kapper in de omgeving gevonden waar je terecht kon zonder afspraak. Het was even zoeken maar toch gevonden en heel onoplettend naar binnen gelopen.

Wat me opviel was dat er niet echt haarwas bakken aanwezig waren. Ik bedacht me dat die heel goed in een aangrenzende ruimte konden staan, dus maakte me daar geen zorgen over. Er waren wel opvallend veel mannen in de kapsalon. Maar tussen al die mannen zag ik ook nog een andere dame (waarvan achteraf bleek dat ze aan het wachtten was op een opa’tje die geknipt werd.)

Na een half uur wachtten vroeg 1 van de kappers waar ik op zat te wachtten. Ik wacht op een knipbeurt natuurlijk.
Maar nee hoor. Ze knipten hier geen vrouwen. Dat was hiernaast, maar daar waren ze op vakantie.

Toen ik de kapperszaak uitliep en ik nog even omkeek zag ik inderdaad grote letters op het raam: “herenkapsalon”.

donderdag 31 juli 2008

Limburgfan

Iemand in mijn vriendenkring claimt dat hij niet van Limburgers houd. Volgens hem is het erg sneu als mensen geboren worden als Limburger. Limburgers zijn taboe. Limburgers zijn niet leuk, Limburgers zijn saai en achterlijk. Al lachend verteld hij weer een verhaal waarin een Limburger iets doms deed of zei. Die Limburger zus, die Limburger zo, dat is toch niet te geloven????

Wat hij niet in de gaten heeft is dat zijn ogen gaan stralen als het over Limburgers gaat. Hij kan uren in een deuk liggen vanwege een domme actie van een Limburger. Een glimlach van oor tot oor wanneer zijn vooroordeel over Limburgers weer bevestigd wordt.

De Limburgers zijn vreselijk! Ze zijn dom, stom en raar. Maar blijkbaar is dat erg grappig.

Mijn conclusie is dat deze vriend van mij wel degelijk van Limburgers houd. Ik zie hem altijd lachen als het over Limburgers gaat. Hij heeft er de grootste lol om. Wanneer de Limburgers er niet zouden zijn, dan zou hij een groot stuk levensvreugde missen. Hoewel hij claimt dat Limburgers vreselijk zijn, leveren zij een grote bijdrage aan zijn levensgeluk.

Met deze analyse durf ik zelfs te stellen dat hij dol is op Limburgers!

(@ de limburgfan in kwestie: ;-) zoals afgesproken heb ik ons gesprek vertaald naar een gezellige blog! Enigzins aangedikt zoals je van mij gewend bent...)

dinsdag 29 juli 2008

aanrader

Op een warme dag, op je blote voeten, over een grasveld door de regen rennen, met je armen wijdt, terwijl je roept dat je kunt vliegen.

zondag 27 juli 2008

Rome (6/6)

De heilige poster (deel 2):
Vele wegen leidden naar Rome, maar wij gingen met het vliegtuig. Ik heb is een film gezien waarin een passagier ruzie kreeg met een stewardess vanwege het woordje “bom”.
Ik had helemaal geen “bom” gezegd, maar ik had wel onenigheid met de stewardess. Zij wilde mijn heilige poster in de kofferruimte proppen. Ik scheen bij een of andere nooduitgang in de buurt te zitten en er was geen enkele manier om haar te overtuigen dat ik de poster bij me kon houden. Ze deed al pogingen om het in de kofferruimte te doen, maar dat leek me heel onverstandig. Mijn poster heeft 1 belangrijke missie: ongeschonden in NL aankomen. Na veel gedoe heb ik uiteindelijk al mijn spullen gepakt en ben ik elders in het vliegtuig gaan zitten, ver weg uit het nooduitganggebied (oid), met mijn poster lekker bij me.

De stad:
Rome is geweldig! Het ene plein is nog mooier dan het andere. Geweldige fonteinen en plaza’s. Een overvloed aan oude gebouwen en kunst. Een oude en intelligente beschaving, die midden in de stad nog steeds een beetje vertegenwoordigt wordt.

Een dagje Turijn (5/6)

De lijkwade van Turijn ligt in een zilveren kist, de zilveren kist ligt in nog een kist, die in weer een andere kist ligt. Daaroverheen ligt een groot doek en het geheel staat achter glas. We hebben dus niet het origineel kunnen bewonderen, maar wel een originele kopie. Zou het hem zijn?

Milaan (4/6)

Overgewicht:
Van onze vliegtuigmaatschappij mag je 15 kilo bagage inchecken. 15 kilo lijkt best veel, maar is in werkelijkheid een beetje weinig. Maar het was me gelukt! Bij vertrek uit NL woog mijn tas 15 kilo.
In Allicante had ik een nieuwe koffer aangeschaft, omdat de oude geliefde reistas uit elkaar begon te vallen…
Deze nieuwe reistas/koffer woog aanzienlijk zwaarder. Eenmaal op het vliegveld bleek ik 3 kilo overgewicht te hebben. Dat is teveel, dat mag niet. Midden op het vliegveld kon ik de koffer open doen en nalopen… Wat woog zwaar??

Een paar minuten later had ik een lekker warm vest aan, een jasje om mijn middel, de grote badhanddoek ging richting prullenbak, de opladers, tandenborstel, tandpasta en nog wat kleding belandde allemaal in mijn handbagage.

Nu had ik het wel erg warm en was mijn handbagage aanzienlijk zwaarder, maar mijn koffer woog weer 15 kilo.

Alle bagage ging nog steeds mee op hetzelfde vliegtuig (op de handdoek na), alleen op deze manier was het allemaal net iets oncomfortabeler.

Lekker eten:
In Milaan hebben we heerlijk gegeten bij een oud stelletje die een restaurantje hadden. Zij spraken geen woord engels, wij geen woord italiaans, dus het was heerlijk behelpen met een italiaans woordenboekje waar ook niet alles in bleek te staan. We kwamen terecht in een achterkamertje waar wat tafels en stoelen stonden. Het was er verder compleet verlaten. Ons eigen prive-restaurant! Het oude vrouwtje dook regelmatig op met moeilijke italiaanse vragen, vergezeld met etenswaar demonstraties en verrassingsmenu's. Er zijn weinig restaurants waar je zo lekker kan eten, zo gastvrij wordt ontvangen, waar je helemaal in je eentje zit en waar het personeel (bestaande uit 2 mensen) een echte passie heeft voor hun werk. Al met al een avondtuurlijk en knus diner...

Wijze lessen:
Les 1: Laat je geen duivenvoer in je handen proppen.
Les 2: Doe geen korte rok aan als je een kerk in wilt.

Het Park in Milaan:
Het park is heerlijk toeven. In het gras tussen de bloemetjes. Uitzicht op een meertje. Om ons heen verliefde stelletjes met lentekriebels. Verderop een jongen die liedjes zingt en gitaar speelt. Een boekje erbij en afgezien van wat prikmieren is alles zoals het hoort te zijn.

Allicante (3/6)

zon, zee, strand en een kasteel

Ons pensionnetje:
We slepen onze koffers de oude bruine trap op en we komen in een smalle gang terecht. Een ouderwets en enigszins vervallen gangetje met wat zelf aangebrachte schilderingen. Kamer 3 gaat voor ons open. De muren vol met blauwe versierselen, bij de wastafel zitten antieke tegeltjes. De gordijnen zijn blauw groen en geel. En de lakens zijn blauw groen geel en oranje. Een donkergrijze vloer met zwarte, witte en bordeauxrode versierselen. Buiten een gezellig chaotisch binnentuintje, afgedekt met een bladerdak die volhangt met vlaggetjes en bikini’s.
Wat heerlijk, ons pensionnetje!

Koude handen:
Ik constateer: Met een temperatuur rond de 35 graden heb ik eindelijk geen last meer van koude handen.

De heilige poster (deel 1):
Soms heb je van die platen waarbij je uren zou kunnen wegdromen, een afbeelding vol vrijheid, natuur en vrolijkheid. Waarin de mens ergens anders is, verbonden met de natuur en met iedereen. Vol kleur en rust. Met de hoop en zekerheid dat alles goed komt, dat alles “ok”is, alles eenvoudig is, zorgeloos en vrij. Dat alles vind je terug in mijn nieuwe poster, gekocht in Allicante!

Het uitgaansleven in allicante:
We wilden is een avondje gezellig uitgaan. In ons reisboekje stond een groot uitgaanscentrum beschreven vlak aan de haven. Daar gingen we naartoe! Het was inderdaad groot! Voor ieder wat wils, van karaoke bar tot rock- café.
Er ontbrak alleen iets essentieels bij alle bars en discotheken die we in het uitgaanscentrum tegen kwamen, namelijk……. “mensen”.
Er waren bijna geen mensen. De dansvloeren waren leeg, er waren wat terrasjes bezet, maar vrijwel niemand zat te lallen aan een bar. Het was een vreemde gewaarwording. We dronken een cocktail voor het “idee”. Vervolgens zijn we toch maar weer opgestapt. Toen we via het strand terug wilde lopen naar ons pension ontdekten we waar alle jeugd gebleven was. Iedereen zat in groepjes op het strand, gezellig te kletsen, te zingen, wat te eten en drinken. Dat is het uitgaansleven in Allicante.

Pisa (2/6)

Na een hele dag reizen en zoeken naar het vliegveld in Parijs, kwamen we dan toch uiteindelijk aan in Pisa. We hoefden enkel nog een stukje met de bus richting onze sta-caravan. Mijn reisgenote krijgt in de bus de ervaring van haar leven. Vanwege een overvolle bus kwam een mw. van tenminste 150 kilo half bij haar op schoot zitten.

Welkom in Italië....
Mijn reisgenote was 'not amused'.
Ik eigenlijk wel.

Een eigen caravan, wat heerlijk!

De toren van Pisa:
Is scheef. Meer wil ik er niet over kwijt.

Parijs (1/6)

Onze reis is begonnen. Ik en mijn reisgenote vertrokken van Utrecht CS, samen met Renee de vogel. In Rotterdam kwam onze prins, zonder wit paard, maar met ijsjes ons uitzwaaien. Hop in de thalys naar Parijs.

Parijs! De stad van de romantiek! We voelden ons erg romantisch.

Nadat we een vliegveld kwijt geraakt waren, bijna weggeblazen werden uit de treinhal en vervolgens ons perron voorbij reden, kwamen we dan toch eindelijk aan bij ons eerste hotelletje.

Disneyland:
Persoonlijk vind ik Jack Sparrow erg onsympathiek in het echt.

De rest van Parijs:
Hebben we eigenlijk niet gezien.

donderdag 24 juli 2008

Zomervakantie

Afgelopen weken heb ik niets gepost omdat ik op vakantie was. Maar op papier heb ik wel het een en ander bijgehouden. Dus dat volgt!

woensdag 2 juli 2008

mijn dag :-)

Vandaag heb ik geboeid gekeken naar een kraai die probeerde een wine-gum te eten.

Ik heb me geamuseerd bij de berenkoekjesfabriek in de Albert Heijn.

Verder kwam er een een aardige jongen aan de deur die me lid wilde maken van een goed doel. Hij kwam met hele mooie verhalen waarom dit een geweldig doel was om te steunen. Toen ik vroeg of hij zelf lid was, kwam er een eerlijke ‘nee’ uit.

Blijkbaar moet hij nog bij zichzelf langs de deur.

Ik ben overigens wel lid geworden.

dinsdag 1 juli 2008

luxe

Vandaag had ik eventjes het gevoel dat ik alle luxe had die een mens zich zou kunnen wensen.

Zittend op het fietsenrek, op de brug, boven de Utrechtse gracht, met mijn broodje in de zon.

emmer rozen

Gistermorgen werd ik opnieuw uit bed gebeld (en geklopt).

In mijn pyjama liep ik half slaperig naar de voordeur. Wat nu weer…

De buur: "wil je vandaag een pakketje voor me aannemen, sorry voor het wakker maken, daar krijg je een bos bloemen voor, ik ga, doei!"

Zonder mijn antwoord af te wachtten vloog die alweer weg. Redelijk geïrriteerd ben ik weer in bed gaan liggen. (7:45 is erg vroeg na een avonddienst).

Ik realiseerde me dat ik er helemaal niet was die middag, dus dat ik geen pakketjes kon aannemen. Vervolgens bleef ik een beetje doormalen over mijn irritatie. Ik probeerde te bedenken wie me wel wakker mochten maken s'ochtends en om welke redenen.

Mijn conclusie:

Iedereen mag me uit bed bellen wanneer:
- mijn huis in de brand staat
- Iemand in een levensbedreigende situatie verkeerd.

Verder wens ik met rust gelaten te worden.

Gister heb ik geen pakketje aangenomen, want ik was er niet.

Na mijn avonddienst vond ik een emmer met rozen voor mijn deur.

maandag 30 juni 2008

Last van gekte

“Beter een goede buur, dan een verre vriend”

Helaas staan er in dit spreekwoord geen adviezen over wat je moet doen als je geen goede buur, maar een gekke buur hebt.

2 weken geleden melde mijn buurman mij dat de andere buren 25 jaar lang stroom gepikt hadden bij hem.
Ik ben me gaan afvragen hoe technisch die buren eigenlijk zijn.
Vandaag sprak ik de buurvrouw in kwestie, ze is een oud vrouwtje, met een hondje, ze zag er niet zo uit als een stroom-pikkerd.

1 week geleden werd er om 0:15 aangebeld door mijn buur, vanwege een verwarming die niet uitging. Hij was er overstuur van, dus ik ging even mee, om tot de ontdekking te komen dat alle verwarmingen koud aanvoelden.
Een kwartier later werd ik weer gevraagd te komen vanwege het mysterieuze verwarmingsprobleem. Om het “probleem?”op te lossen moest ik een mysterieuze stekker vinden, op een mysterieus zoldertje, waar je alleen kon komen als je een mysterieus luik uit het plafond trok en een mysterieuze uitklaptrap uitklapte. Ik kreeg een schijnwerper mee en ik vond inderdaad een stekker. Ik heb geen idee waarvoor die stekker was en wat nu allemaal niet meer functioneert, maar hij is eruit.

Zondagochtend werd er tot 5 keer toe aangebeld. De eerste 4 keer had ik genegeerd, omdat mijn bed nog veel te lekker lag. De 5de keer besloot ik toch maar is open te doen. Er was iets met de vriezer van de buur, dus ik kreeg een lading diepvriesproducten naar binnen gekieperd.
De buurman vroeg of hij misschien schurft had.
Ik zei dat ik geen flauw idee had of dat zo was.
De buurman gaf aan dat hij bij 5 verschillende mensen had aangebeld, maar dat er niemand open had gedaan.
Ik heb hem schapig aangegaapt…

Misschien moet ik toch is een verre vriend zoeken, om de gekte naast mij enigszins te compenseren.

kunstproject in Utrecht




Dit geheel was vast heel functioneel,
maar ik vond het kunstig!

donderdag 26 juni 2008

over opportunity

"Het lot schudt de kaarten en wij spelen."
(uitspraak van Schoppenhauer)

Het lot geeft ons de kaarten, geeft de opportunity’s, de mogelijkheden, de kansen, de gelegenheden. Wij hebben de vrijheid om daar wat mee te doen. Het leven zit vol met 'opportunity’s', je kunt het hele leven beschouwen als 1 grote 'opportunity'. Wat wij doen met die 'opportunity's' is aan ons.

Persoonlijk wil ik het spel met bijbehorende 'opportunity's' omarmen; vol passie, vol overgave en met een glimlach.

Vandaar dat mijn blog heet zoals die heet. (Hoewel het ook te maken heeft met het feit dat de meeste domeinnamen al in gebruik waren;-).)

geluk bij een ongeluk

ongelukkig:
Turkije heeft verloren

gelukkig:
ze zijn verder gekomen dan NL...

flesje geven

op waarheid gebaseerd...

"Moment, ik probeer even in bed te komen zonder gebruik te maken van de pappegaai, moment hoor, ik denk dat het gaat lukken. Ja, het is goed om weer is te oefenen om zonder pappegaai het bed in te komen, want uiteindelijk thuis heb ik ook geen pappegaai. Aan de andere kant zou ik wel een pappegaai kunnen bestellen via de thuiszorg, maar dat zou ook wel weer de nodige regelproblemen geven. Eigenlijk heb ik al mijn tijd en aandacht nodig voor de kleine, niet om een pappegaai te regelen bij de thuiszorg. Aan de andere kant is het wel mogelijk om iemand in mijn familie te vragen of ze een pappagaai willen regelen bij de thuiszorg. Ik heb een heel leuk gezin en een geweldige familie die daar zo toe bereid zouden zijn. Het is echt geweldig als je zo'n fijn gezin hebt als ik. Afgelopen periode kon ik natuurlijk veel minder, toen hadden ik en mijn man afgesproken dat hij de kinderen zou optillen en bij mij op schoot zou zetten. Zo heerlijk is dat als je man dat soort dingen voor je wil doen. Wij zijn gewoon echt een heerlijk gezin, we proberen altijd gezamelijk aan tafel te ontbijten. Gisteren kwam het ontbijt trouwens wat aan de late kant, het zal wel druk geweest zijn op de afdeling. Ja, dat soort dingen hoor je hier goed. Al die karretjes die voorbij komen over de gang en verpleegkundigen en dokters die langslopen. Daar had ik nog nooit bij stil gestaan, maar er gebeurd echt heel veel in een ziekenhuis. Zelfs midden in de nacht blijven er dingen gebeuren. Vind u het vervelend om nachtdiensten te doen? Ik zou dat echt niet kunnen. Je hele ritme omgooien enzo. Nee ik houd het liever bij mijn werk, ik werk als een medewerker bij een verzekeringsmaatschappij. Ik reis soms ook wel is door Nederland of Belgie heen. Dat maakt het heel afwisselend en erg leuk om te doen. Afgelopen periode ging dat natuurlijk even niet meer vanwege mijn zwangerschap. Op een gegeven moment had ik zo'n buik dat ik amper meer kon lopen. Dan gaat het allemaal even niet meer. Soms kan dat zo lopen he, dat het allemaal even niet meer helemaal gaat zoals je zelf zou willen. De kunst is dan om vooral de positieve dingen te blijven zien. Er zijn altijd wel een paar dingen die ervoor zorgen dat je de situatie positief kan bekijken. Ik ben echt blij dat het lukt om goed te plassen. En ik heb ook al ontlasting gehad. Het is erg fijn om het gevoel te hebben dat bepaalde dingen weer een beetje beter gaan, wanneer er zoveel tegengezeten heeft. En uiteindelijk mag ik natuurlijk heel blij zijn met die kleine, heeft ze haar flesje al op eigenlijk?"
"ja"
"Heeft ze het helemaal opgedronken? En al geboerd? Wat goed! Ze lijkt ook helemaal rustig geworden. Volgens mij gaat ze slapen. Wat fijn dat ze bij u zo lekker gaat slapen, dat doet ze niet bij iedereen hoor, soms blijft ze heel onrustig, maar bij u komt ze lekker tot rust. Wat wonderlijk. Misschien moest ik ook maar weer gaan slapen. Heel fijn dat u haar even de fles gegeven hebt. Binnenkort durf ik het wel aan om dat ook te gaan oefenen. Welterusten."

woensdag 25 juni 2008

voor Turkije!

Dit EK ben ik voor Turkije!

http://www.ad.nl/binnenland/2392837/Wilders_stoort_zich_ook_aan_feestende_Turken.html?pageNavType=all

Gisteren hoorde ik dat Wilders zich uitgelaten heeft over de voetbalvreugde van de Turkse Nederlanders. Hij stoort zich eraan dat alle mensen van Turkse komaf zo enthousiast waren over de Turkse overwinningen.

Aan de ene kant ben je de PVV (partij van de vrijheid), maar aan de andere kant laat je mensen niet de vrijheid om zelf uit te maken wie ze aanmoedigen tijdens een "spelletje".

Persoonlijk stoor ik me aan Wilders, niet aan de Turkse mede-bewoners. Ik ben totaal geen voetbalfan. Maar als Wilders zich stoort aan Turkse feestvreugde en vlaggen gezwaai, dan wordt ik spontaan fan van Turkije...

HUP Turkije HUP!

blog

mijn eerste blog op mijn nieuwe blog!

WELKOM allemaal!!!!