In mijn pyjama liep ik half slaperig naar de voordeur. Wat nu weer…
De buur: "wil je vandaag een pakketje voor me aannemen, sorry voor het wakker maken, daar krijg je een bos bloemen voor, ik ga, doei!"
Zonder mijn antwoord af te wachtten vloog die alweer weg. Redelijk geïrriteerd ben ik weer in bed gaan liggen. (7:45 is erg vroeg na een avonddienst).
Ik realiseerde me dat ik er helemaal niet was die middag, dus dat ik geen pakketjes kon aannemen. Vervolgens bleef ik een beetje doormalen over mijn irritatie. Ik probeerde te bedenken wie me wel wakker mochten maken s'ochtends en om welke redenen.
Mijn conclusie:
Iedereen mag me uit bed bellen wanneer:
- mijn huis in de brand staat
- Iemand in een levensbedreigende situatie verkeerd.
Verder wens ik met rust gelaten te worden.
Gister heb ik geen pakketje aangenomen, want ik was er niet.
Na mijn avonddienst vond ik een emmer met rozen voor mijn deur.
1 opmerking:
Volgens mij begint het nu toch echt vervelend te worden, of niet? Maar je moet er echt duidelijk wat van zeggen, anders gaat het gewoon door.
"kgjyw"
Een reactie posten