zondag 27 juli 2008

Milaan (4/6)

Overgewicht:
Van onze vliegtuigmaatschappij mag je 15 kilo bagage inchecken. 15 kilo lijkt best veel, maar is in werkelijkheid een beetje weinig. Maar het was me gelukt! Bij vertrek uit NL woog mijn tas 15 kilo.
In Allicante had ik een nieuwe koffer aangeschaft, omdat de oude geliefde reistas uit elkaar begon te vallen…
Deze nieuwe reistas/koffer woog aanzienlijk zwaarder. Eenmaal op het vliegveld bleek ik 3 kilo overgewicht te hebben. Dat is teveel, dat mag niet. Midden op het vliegveld kon ik de koffer open doen en nalopen… Wat woog zwaar??

Een paar minuten later had ik een lekker warm vest aan, een jasje om mijn middel, de grote badhanddoek ging richting prullenbak, de opladers, tandenborstel, tandpasta en nog wat kleding belandde allemaal in mijn handbagage.

Nu had ik het wel erg warm en was mijn handbagage aanzienlijk zwaarder, maar mijn koffer woog weer 15 kilo.

Alle bagage ging nog steeds mee op hetzelfde vliegtuig (op de handdoek na), alleen op deze manier was het allemaal net iets oncomfortabeler.

Lekker eten:
In Milaan hebben we heerlijk gegeten bij een oud stelletje die een restaurantje hadden. Zij spraken geen woord engels, wij geen woord italiaans, dus het was heerlijk behelpen met een italiaans woordenboekje waar ook niet alles in bleek te staan. We kwamen terecht in een achterkamertje waar wat tafels en stoelen stonden. Het was er verder compleet verlaten. Ons eigen prive-restaurant! Het oude vrouwtje dook regelmatig op met moeilijke italiaanse vragen, vergezeld met etenswaar demonstraties en verrassingsmenu's. Er zijn weinig restaurants waar je zo lekker kan eten, zo gastvrij wordt ontvangen, waar je helemaal in je eentje zit en waar het personeel (bestaande uit 2 mensen) een echte passie heeft voor hun werk. Al met al een avondtuurlijk en knus diner...

Wijze lessen:
Les 1: Laat je geen duivenvoer in je handen proppen.
Les 2: Doe geen korte rok aan als je een kerk in wilt.

Het Park in Milaan:
Het park is heerlijk toeven. In het gras tussen de bloemetjes. Uitzicht op een meertje. Om ons heen verliefde stelletjes met lentekriebels. Verderop een jongen die liedjes zingt en gitaar speelt. Een boekje erbij en afgezien van wat prikmieren is alles zoals het hoort te zijn.

Geen opmerkingen: