chaletje kijken

Ja, we gingen een huisje bezichtigen,
nee, het wordt hem niet.

Het ging om een soort krot wat in de advertentie een "chalet" genoemd werd.

Toen we er naar binnen wilden was het eerst een hele onderneming om niet door de houten aanlooproute te zakken. We liepen naar binnen en vlak voor ons lag een mevrouw op de bank met haar been in het gips. Deze mevrouw was druk met roken, televisie kijken en drinken. Er lag een hele plas water(?) op de vloer en een hoop rommel. Het mini-hondje blafte enthousiast.
Waar zijn we beland?

Ik liep naar de voorkant van het "chalet" en stapte de veranda op. Panische verhuurders vlogen naar me toe. Of ik er ajb weer af kon komen, de mevrouw op de bank had niet voor niets haar been in het gips.

We werden rondgeleid langs de grote en kleine kamertjes. Dunne wandjes, wel CV, kapotte wastafel, kapot toilet, plastic ramen..... jaja.... moeilijke keuze.... Het huisje staat op een camping die de beheerder wil verkopen, de gemeente wil de boel eigenlijk ook sluiten. lastig lastig...
Het is bijzonder donker in de omgeving, maar de verhuurders noemen dat 'goed verlicht' en 'absoluut veilig'.

Het optrekje kost maar 1200 euro, wel contant graag.


In een ander leven misschien.....