Afgelopen periode heb ik geregeld geprobeerd om wat liefde en aandacht aan mijn scriptie te besteden. Het is een beetje gebleven bij pogingen, omdat 'iets' ervoor zorgt dat ik er niet aan toekom. Wat voor 'iets' is sterk genoeg om mij van mijn scriptie af te houden? Dat 'iets' ben ikzelf.
Een gemiddelde 'studiedag':
Eindelijk is uitslapen, relaxt douchen, wat opruimen, wat boodschapjes doen, achter de computer zitten met al mijn boeken in de buurt. Hee, ik mis een boek. Op zoek naar het verdwenen boek, ik kom allerlei andere dingen tegen in mijn kast, een hoop 'owja-momenten'. Hee ik krijg honger, eerst wat eten. Weer voor de computer. Ow daar is mijn boek, gewoon op het bureau. Eerst wat thee. Ga thee zetten. En ruim de vaatwasser uit. Weer terug bij de computer. Wordt gebeld, gezellig, even afleiding. Meld me aan op msn (op 'offline weergeven' natuurlijk want ik moet studeren). Heeee! die is online! leuk! even een kort praatje. Ik krijg een mailtje. Ik kom nog meer mailtjes tegen die ik nog had moeten beantwoorden, doe ik gelijk. Owja studeren. Haal nog wat drinken. De bel gaat, buurman aan de deur. Nu echt klaar voor mn scriptie. Hee waar is de muziek? Ik wil dat ene nummer... Waar is het? Ow nog in de uitzoekmap, ik zoek gelijk wat nummers uit. Ik check het forum even. Schrijf nog een berichtje. Hee weer een mail. Maar gelijk even reageren. Wacht is.... het is al laat.... moet gauw wat eten, wilde nog weg vanavond.
Goed... conclusie... Het is duidelijk dat ik thuis niet toekom aan mijn THUISstudie. Dit zijn GEEN effectieve studiedagen!
Dat is de reden dat ik deze week kennis heb gemaakt met de bibliotheek.
In de bibliotheek kom ik niks tegen wat ik moet doen. Geen vaatwassers die vol staan, geen mailtjes, geen muziekfolder die uitgezocht moet worden, geen bellende buurmannen, niks. Er is maar 1 ding wat overblijft; studie. Dat heb ik nodig.
