bios

Ik was van plan om de nieuwe film "angels and demons" te kijken.

Toen ik mijn bioscoop kaartje kreeg werd het me duidelijk dat ik een veel engere film had uitgezocht....

vakantie in Bulgarije

Bulgarije was niet onze eerste keus voor een vakantie. We hadden eigenlijk een reisje naar kreta geboekt, maar ons reisbureau had een foutje gemaakt en annuleerde de boel. Aangezien we toch graag nog een weekje weg wilden, namen we een lastminute BINGO reis naar Bulgarije. Bingo houd in dat je weinig betaald, maar niet van tevoren weet waar je beland. Hoewel we wel wisten dat het 4**** zou zijn en een all-inn arrangement.

Kort nadat onze reisleidster in de transferbus ons had proberen aan te leren hoe we haar naam moesten uitspreken en ons gewaarschuwt had voor zakkenrollers, ongure geldwisselaars en andere gastvrije verschijningen in Bulgarije, kwamen we aan bij ons hotelletje.


We hadden al snel door dat de omgeving aan het zonnestrand niet zo flitsend was als Menorca, dus in plaats van de natuur en historie bewonderen gingen we andere activiteiten ondernemen. Zo zochten we in het kader van de reis een tentje op waar we gezellig oer-hollands konden BINGO-en.
Helaas wonnen we niks.

We struinden de boulevard af, op zoek naar een plaats waar geen maffia-auto's stonden.

We bezochten een lokaal casino waar je gratis drankjes kreeg. Intussen speelden we roulette voor 0,15 eurocent per inzet, en gokten we voor 2,5 eurocent bij een pokerspeelkast. We dronken heel veel drankjes en natuurlijk wonnen we bij de pokerkast een of andere jackpot, waardoor we 10 euro kregen. Toen zijn we maar gelijk uitgecashed en gegaan.


We speelden heel veel kolonisten met of zonder ruimtevaarders.

We bezochten de hamam in het hotel.

We verbaasden ons over de lokale ijsbaan, over de hoge golven, over de hoeveelheid parasollen en over het goede buffet. We genoten van het heerlijke zonnetje en elkaar. Totdat we definitief onze onbezorgdheid weer achter ons moesten laten. Terug naar huis en werk en studie en.....

vakantie Menorca

Menorca is een spaans eiland dat onderdeel uitmaakt van de Ballearen. Zodra ik en mijn vriend het vliegtuig instapten werd het bijzonder duidelijk waarom het ook wel een "kinder-eiland" genoemd wordt. Omringt door huilende baby’s en jengelende kinderen. Nooit eerder zag ik zoveel buggy’s op de bagage-band.

Eenmaal bij de appartementen kwamen we wat tokkies tegen.. Toen de mobiel van moeder tokkie afging begon ze gelijk te roepen over dat GESSODEMIETER! En dat ze met rust gelaten wilde worden. Vervolgens konden we een half uur wachten tot ze zichzelf verstaanbaar gemaakt had in het handen-en-voeten engels bij de receptie.


Menorca is een heerlijk eiland, vriendelijke mensen, mooi weer, prachtige bounty-beaches. Bounty-ijs hebben ze ook. en goedkope bezine.


Met een huurauto kun je alle weggetjes inrijden die je met je eigen auto nooit genomen zou hebben. Te smal, teveel keien op de weg, dwars door boerderijen en bergen, zeker tijdens het parkeren moet je oppassen voor uitstekende rotsen en deuken in de bumper…


Een lokaal drankje wat zeker aan te raden is, is: Hierbas de menorca Dulces! Eten bij de lokale chinees is daarentegen weer een afrader. Je kunt verder lekkere tapas eten, sangria drinken en alle mooie natuur opzoeken die vollop aanwezig is op het eiland.
In de gokhal kun je 'deal or no deal' spelen of tennis.

Van varen over een wilde zee wordt ik zeeziek. En je moest volgens het reisboekje oppassen voor de levensgevaarlijke watervogels (iets met vogelpest ofzo).


Na 7 dagen zonnen, op adem komen, relaxen en genieten, badderen, op het balkon zitten en medicijnen inslaan, brak het moment aan dat we afscheid moesten nemen.


We werden genadeloos opgehaald door het transferbusje en terug naar het vliegtuig gesleurd, terug naar het gejengel, het gehuil en de Nederlanders.

nasleep

De nasleep van ziek zijn zorgt voor weinig spanning en sensatie.
Vooral een beetje thuis zitten. Wachtten op een lichaam wat veel te langzaam hersteld. Af en toe een poging doen om alle werkzaamheden in mijn leventje tegelijk weer op te pakken, concluderen dat dat niet lukt, en weer een stapje terug... of twee.

Maar het gaat vooruit. De fysiotherapeut breid langzaam het programma uit. De rolstoel gaat de deur uit. De scriptiewerkzaamheden worden langzaam met enige frustratie weer opgepakt. Ik heb mijn collega's weer een paar keer kunnen begroeten.

Ik zing een liedje, doe een dansje en wacht rustig op "betere" tijden.