ZZP

Soms zijn er van die momenten waarop je alles weer overboord gooit.
Ondanks de hoeveelheid chaos die er al is in mijn leven, heb ik besloten om ZZP'er te worden.. Dat heeft nogal wat voeten in aarde, want je moet natuurlijk alles zelf uitzoeken qua verzekeringen en boekhouding ed.

Natuurlijk loop je als beginnend ondernemer tegen wat dingetjes aan die niet automatisch goed gaan. Zo is het goed mogelijk dat je het verkeerde sofi-nummer doorgeeft aan de belastingdienst. Of om een KvK medewerker te spreken die eigenlijk niet echt weet waar hij het over heeft. Het afsluiten van verzekeringen betekent het doorworstelen van een groot doolhof van tussenpersonen, regiomanagers en maatschappijen die je toch eerst op kantoor willen zien voordat ze een offerte voor je kunnen opmaken. Nu was ik niet van plan om overal op kantoor te komen om aanbieders met elkaar te vergelijken. Ik moet al genoeg mensen bezoeken. Dus dan toch maar een gevecht aangaan met de eindeloze hoeveelheid informatie die ik tegen kom op internet.

Intussen krijgt alles wel steeds meer vorm. En wanneer dit karretje eenmaal op de rit is, dan kan er niets meer misgaan.... hopen we dan maar. Ik zie gouden bergen! Een stralend zonnetje die erop weerkaatst! vrijheid! En geen enkel vuiltje aan de lucht. Een gezond bedrijf is optimistisch gestemd over de toekomst leek me.

licht beschadigd

dit bad zag ik op marktplaats staan.

"zinken bad, licht beschadigd"
stond erbij...

'licht beschadigd' leek me een understatement..

haar uit de auto

Sinds kort komt er 'haar' uit mijn auto,
het lijkt een soort truc met zakdoekjes, want ik kan er meters uittrekken.
De haargroei kwam spontaan uit de uitlaat zetten. Eerst dacht ik dat er misschien een eekhoorn ingekropen was. Inmiddels ben ik erachter dat je er splinters van in je handen krijgt en dat het erin zit om het lawaai te dempen.

Mocht je dus binnenkort een auto veel lawaai horen maken! Zwaai dan even! En complimenteer het hippe kapsel.

hemel

Niet hoelang,
maar hoe je leeft
is van belang
en wat je geeft.

gecondoleerd

Mensen horen eigenlijk pas te sterven als ze een lang en gelukkig leven achter de rug hebben. Ik heb het liefst dat mensen overlijden in hun slaap, na hun 80ste, vlak voordat ze dement worden. In het meest optimale scenario sterft ook diens partner in dezelfde nacht, zodat ze elkaar niet hoeven te begraven en missen.
De ochtend erop komt de huishoudelijke hulp, die beide partners dood aantreft. En iedereen leeft nog lang en gelukkig.

Een lieve man en vader van 47 hoort nog niet te sterven. Hij zou nog niet dement worden, het lange en gelukkige leven is nog niet achter de rug en diens partner is ook nog niet toe aan sterven.

"Gecondoleerd" heb ik altijd zo'n lelijk woord gevonden. Een soort "gefeliciteerd" maar dan totaal verdorven en verwrongen. Het "felicitatie" element zit er waarschijnlijk in verweven omdat je blij mag zijn dat je de inmiddels dode persoon uberhaupt hebt mogen kennen. Maar naast dat vrolijke aspect klinkt "gecondoleerd" toch vooral als een soort verontschuldiging van de duivel. Een advocaat die, voordat hij gehoord heeft wat je zaak inhoud, al besloten heeft dat het niet te verdedigen is. "De dood" die er niets aan kan doen dat hij nu eenmaal levens eist. Een spijtbetuiging, zonder een manier om het weer goed te maken.

Toen mensen mij condoleerde met het verlies van mijn vader, vond ik het een prachtig woord. Heerlijk verdorven en verwrongen! Heel passend bij een verdorven en verwrongen situatie, waarbij je afscheid neemt van mensen die nog geen 80 waren en nog niet dement zouden worden. Het troostte me dat de duivel zich hoogstpersoonlijk kwam verontschuldigen, omdat hij heus weet dat hij verkeerd bezig is. Het was een opluchting, dat ik na al die onzekerheid precies wist waar ik aan toe was met deze advocaat. Het geeft een goed gevoel dat "de dood" ook niet precies weet waar hij mee bezig is. En dat het universum zijn spijt betuigd omdat het onbedoeld wreed is. Terwijl het geleidelijk aan steeds duidelijker wordt; dit lappen we niet meer op, dit poetsen we niet meer weg en dit is niet meer te vervangen.

bril

Kort geleden heb ik een nieuwe bril gekocht. Volgens de opticien paste deze bril helemaal bij mijn gezicht. Toen ik vroeg of het beter stond dan mijn oude bril kreeg ik een bijzonder eerlijk antwoord. Hij vond mijn oude bril ook erg mooi en hij zou hem zeker aangeraden hebben aan een dame van 50 die op zoek was naar een vari-focus.

Daar dacht de pearl destijds heel anders over...