Opportunity presents itself

ZZP

2010-05-10T19:11:00.003+02:00

Soms zijn er van die momenten waarop je alles weer overboord gooit.
Ondanks de hoeveelheid chaos die er al is in mijn leven, heb ik besloten om ZZP'er te worden.. Dat heeft nogal wat voeten in aarde, want je moet natuurlijk alles zelf uitzoeken qua verzekeringen en boekhouding ed.

Natuurlijk loop je als beginnend ondernemer tegen wat dingetjes aan die niet automatisch goed gaan. Zo is het goed mogelijk dat je het verkeerde sofi-nummer doorgeeft aan de belastingdienst. Of om een KvK medewerker te spreken die eigenlijk niet echt weet waar hij het over heeft. Het afsluiten van verzekeringen betekent het doorworstelen van een groot doolhof van tussenpersonen, regiomanagers en maatschappijen die je toch eerst op kantoor willen zien voordat ze een offerte voor je kunnen opmaken. Nu was ik niet van plan om overal op kantoor te komen om aanbieders met elkaar te vergelijken. Ik moet al genoeg mensen bezoeken. Dus dan toch maar een gevecht aangaan met de eindeloze hoeveelheid informatie die ik tegen kom op internet.

Intussen krijgt alles wel steeds meer vorm. En wanneer dit karretje eenmaal op de rit is, dan kan er niets meer misgaan.... hopen we dan maar. Ik zie gouden bergen! Een stralend zonnetje die erop weerkaatst! vrijheid! En geen enkel vuiltje aan de lucht. Een gezond bedrijf is optimistisch gestemd over de toekomst leek me.

licht beschadigd

2010-05-10T19:03:00.003+02:00

dit bad zag ik op marktplaats staan.

"zinken bad, licht beschadigd"
stond erbij...

'licht beschadigd' leek me een understatement..

haar uit de auto

2010-05-05T15:04:00.003+02:00

Sinds kort komt er 'haar' uit mijn auto,
het lijkt een soort truc met zakdoekjes, want ik kan er meters uittrekken.
De haargroei kwam spontaan uit de uitlaat zetten. Eerst dacht ik dat er misschien een eekhoorn ingekropen was. Inmiddels ben ik erachter dat je er splinters van in je handen krijgt en dat het erin zit om het lawaai te dempen.

Mocht je dus binnenkort een auto veel lawaai horen maken! Zwaai dan even! En complimenteer het hippe kapsel.

hemel

2010-04-17T14:12:00.004+02:00

Niet hoelang,
maar hoe je leeft
is van belang
en wat je geeft.

gecondoleerd

2010-04-17T12:51:00.006+02:00

Mensen horen eigenlijk pas te sterven als ze een lang en gelukkig leven achter de rug hebben. Ik heb het liefst dat mensen overlijden in hun slaap, na hun 80ste, vlak voordat ze dement worden. In het meest optimale scenario sterft ook diens partner in dezelfde nacht, zodat ze elkaar niet hoeven te begraven en missen.
De ochtend erop komt de huishoudelijke hulp, die beide partners dood aantreft. En iedereen leeft nog lang en gelukkig.

Een lieve man en vader van 47 hoort nog niet te sterven. Hij zou nog niet dement worden, het lange en gelukkige leven is nog niet achter de rug en diens partner is ook nog niet toe aan sterven.

"Gecondoleerd" heb ik altijd zo'n lelijk woord gevonden. Een soort "gefeliciteerd" maar dan totaal verdorven en verwrongen. Het "felicitatie" element zit er waarschijnlijk in verweven omdat je blij mag zijn dat je de inmiddels dode persoon uberhaupt hebt mogen kennen. Maar naast dat vrolijke aspect klinkt "gecondoleerd" toch vooral als een soort verontschuldiging van de duivel. Een advocaat die, voordat hij gehoord heeft wat je zaak inhoud, al besloten heeft dat het niet te verdedigen is. "De dood" die er niets aan kan doen dat hij nu eenmaal levens eist. Een spijtbetuiging, zonder een manier om het weer goed te maken.

Toen mensen mij condoleerde met het verlies van mijn vader, vond ik het een prachtig woord. Heerlijk verdorven en verwrongen! Heel passend bij een verdorven en verwrongen situatie, waarbij je afscheid neemt van mensen die nog geen 80 waren en nog niet dement zouden worden. Het troostte me dat de duivel zich hoogstpersoonlijk kwam verontschuldigen, omdat hij heus weet dat hij verkeerd bezig is. Het was een opluchting, dat ik na al die onzekerheid precies wist waar ik aan toe was met deze advocaat. Het geeft een goed gevoel dat "de dood" ook niet precies weet waar hij mee bezig is. En dat het universum zijn spijt betuigd omdat het onbedoeld wreed is. Terwijl het geleidelijk aan steeds duidelijker wordt; dit lappen we niet meer op, dit poetsen we niet meer weg en dit is niet meer te vervangen.

bril

2010-03-18T13:55:00.002+01:00

Kort geleden heb ik een nieuwe bril gekocht. Volgens de opticien paste deze bril helemaal bij mijn gezicht. Toen ik vroeg of het beter stond dan mijn oude bril kreeg ik een bijzonder eerlijk antwoord. Hij vond mijn oude bril ook erg mooi en hij zou hem zeker aangeraden hebben aan een dame van 50 die op zoek was naar een vari-focus.

Daar dacht de pearl destijds heel anders over...

stiller

2009-11-11T12:06:00.002+01:00

De herfst dringt in alles door, niet alleen de natuur verliest zijn groenheid en leven, maar ook iemand waar ik veel van hou. Daarom is het soms een periode wat stiller hier...

een zoon!

2009-07-14T11:52:00.012+02:00

Thuiskomen en het volgende op je troittoir aantreffen:

omringt door vlaggetjes.....

Ik kon nog net wat foto's maken voordat vriendlief aan het schrobben ging, om het kleurenfestival weer van ons stoepje te verwijderen.

Deze actie (waar mijn vriendinnen heel erg schuldig aan zijn) was een resultaat van een serie uit de hand gelopen postverzendingen over en weer. Nadat een vissekop, een hondendrol en 2 verbrande tosti's zich een weg gebaant hadden naar elkanders huis, netjes bij elkaar afgeleverd door de TNT, was dit inderdaad de meest logische stap....

zwarte markt

2009-07-13T21:14:00.008+02:00

Wie maakt me los!!!!!! wie maakt me los????
Nou dat was al snel duidelijk. Zodra we het terrein van de zwarte markt opreden en de achterklep opendeden, stroomden de marrokaanse en turkse mannetjes op ons af. al snel hadden we 10 man om ons heen staan die onze dozen probeerden uit te pakken en overal in wilden snuffelen, om maar als eerste de beste koopjes eruit te slepen.
Mijn hemel, wat een belangstelling, zouden ze in de gaten hebben dat we ROMMEL verkopen?

We moesten ons losrukken van de parkeerplaats, gevolgd door mannetjes die nog steeds probeerden te onderhandelen over.... ja waarover....

Vervolgens achtervolgde de stoet ons tot ons kraampje en probeerde daar ook de dozen leeg te halen. Dat enthousiaste gedartel om onze stent heen maakte dat veel mensen het idee hadden dat ze er ook bij moesten wezen, omdat ze anders vanalles mis zouden lopen...

Tussendoor een Turks broodje, wat olijven, wat ouders op bezoek, wat onderhandelen, ons verkleden als choochelaar, Lieve vriend verkocht een kapot toetsenbord en ik een bosje stro, toen gingen we wat balonnen blazen (en knallen) en de meeste zooi was verkocht! En we konden tevreden, vermoeid en met wat klio's minder, terugkeren naar huis. Alles wat overgebleven was (en nog enige waarde had), staat nu op marktplaats!
(46 advertenties....) Bieden maar...........

buren

2009-07-12T20:44:00.006+02:00

Mijn buurman is overleden.
Al eerder had ik vermeld dat die aardig in de war was,
nu had hij op een of andere manier zijn suikers niet goed gereguleerd, is in een coma geraakt en er niet meer uit gekomen. Hoewel het eigenlijk nooit gezegd mag worden, doe ik dat maar wel: In zijn geval is het misschien maar het beste om zo de wereld achter je te laten, hij had niemand, hij had niets meer om voor te leven, hij was angstig en wantrouwend, kon nergens aansluiting vinden, hij was werkelijk een zielige man, zonder perspectieven, en misschien maar beter af op deze manier.
Maar het is wel even vreemd.

De andere buren kwamen naar me toe om dit mede te delen. Vervolgens ontstond een verwarrend gesprek. Ze vertelde op een geheimzinnige manier dat ze getuigen waren en of ik dit al meegekregen had vanuit het dorp. Nee dat had ik nog niet meegekregen, maar ik wist ook niet echt waarvan. Ik keek de buurvrouw verwarrend aan, en ze probeerde het te verduidelijken. "ow normaal gaan dat soort dingen heel snel te ronde". Ik vroeg me af of er een moord was gepleegd of iets dergelijks of dat ze het over de overleden buurman hadden. Maar ze vervolgde dat er even geleden nog mensen waren geweest om bij mij lectuur te brengen. Mijn papierbak was inderdaad van de ene op de andere dag gevuld geweest, maar dat zou ze toch niet bedoelen? Pas toen ze het blaadje van 'de wachttoren' tevoorschijn haalde wist ik waar het over ging. Jehova's getuigen. Die woonden dus al 2 jaar naast me, zonder een poging me te bekeren. Een voorbeel voor heel getuigend Nederland!

bios

2009-06-30T13:35:00.005+02:00

Ik was van plan om de nieuwe film "angels and demons" te kijken.

Toen ik mijn bioscoop kaartje kreeg werd het me duidelijk dat ik een veel engere film had uitgezocht....

vakantie in Bulgarije

2009-06-29T17:17:00.007+02:00

Bulgarije was niet onze eerste keus voor een vakantie. We hadden eigenlijk een reisje naar kreta geboekt, maar ons reisbureau had een foutje gemaakt en annuleerde de boel. Aangezien we toch graag nog een weekje weg wilden, namen we een lastminute BINGO reis naar Bulgarije. Bingo houd in dat je weinig betaald, maar niet van tevoren weet waar je beland. Hoewel we wel wisten dat het 4**** zou zijn en een all-inn arrangement.

Kort nadat onze reisleidster in de transferbus ons had proberen aan te leren hoe we haar naam moesten uitspreken en ons gewaarschuwt had voor zakkenrollers, ongure geldwisselaars en andere gastvrije verschijningen in Bulgarije, kwamen we aan bij ons hotelletje.

We hadden al snel door dat de omgeving aan het zonnestrand niet zo flitsend was als Menorca, dus in plaats van de natuur en historie bewonderen gingen we andere activiteiten ondernemen. Zo zochten we in het kader van de reis een tentje op waar we gezellig oer-hollands konden BINGO-en.
Helaas wonnen we niks.

We struinden de boulevard af, op zoek naar een plaats waar geen maffia-auto's stonden.

We bezochten een lokaal casino waar je gratis drankjes kreeg. Intussen speelden we roulette voor 0,15 eurocent per inzet, en gokten we voor 2,5 eurocent bij een pokerspeelkast. We dronken heel veel drankjes en natuurlijk wonnen we bij de pokerkast een of andere jackpot, waardoor we 10 euro kregen. Toen zijn we maar gelijk uitgecashed en gegaan.

We speelden heel veel kolonisten met of zonder ruimtevaarders.

We bezochten de hamam in het hotel.

We verbaasden ons over de lokale ijsbaan, over de hoge golven, over de hoeveelheid parasollen en over het goede buffet. We genoten van het heerlijke zonnetje en elkaar. Totdat we definitief onze onbezorgdheid weer achter ons moesten laten. Terug naar huis en werk en studie en.....

vakantie Menorca

2009-06-29T16:19:00.012+02:00

Menorca is een spaans eiland dat onderdeel uitmaakt van de Ballearen. Zodra ik en mijn vriend het vliegtuig instapten werd het bijzonder duidelijk waarom het ook wel een "kinder-eiland" genoemd wordt. Omringt door huilende baby’s en jengelende kinderen. Nooit eerder zag ik zoveel buggy’s op de bagage-band.

Eenmaal bij de appartementen kwamen we wat tokkies tegen.. Toen de mobiel van moeder tokkie afging begon ze gelijk te roepen over dat GESSODEMIETER! En dat ze met rust gelaten wilde worden. Vervolgens konden we een half uur wachten tot ze zichzelf verstaanbaar gemaakt had in het handen-en-voeten engels bij de receptie.

Menorca is een heerlijk eiland, vriendelijke mensen, mooi weer, prachtige bounty-beaches. Bounty-ijs hebben ze ook. en goedkope bezine.

Met een huurauto kun je alle weggetjes inrijden die je met je eigen auto nooit genomen zou hebben. Te smal, teveel keien op de weg, dwars door boerderijen en bergen, zeker tijdens het parkeren moet je oppassen voor uitstekende rotsen en deuken in de bumper…

Een lokaal drankje wat zeker aan te raden is, is: Hierbas de menorca Dulces! Eten bij de lokale chinees is daarentegen weer een afrader. Je kunt verder lekkere tapas eten, sangria drinken en alle mooie natuur opzoeken die vollop aanwezig is op het eiland.
In de gokhal kun je 'deal or no deal' spelen of tennis.

Van varen over een wilde zee wordt ik zeeziek. En je moest volgens het reisboekje oppassen voor de levensgevaarlijke watervogels (iets met vogelpest ofzo).

Na 7 dagen zonnen, op adem komen, relaxen en genieten, badderen, op het balkon zitten en medicijnen inslaan, brak het moment aan dat we afscheid moesten nemen.

We werden genadeloos opgehaald door het transferbusje en terug naar het vliegtuig gesleurd, terug naar het gejengel, het gehuil en de Nederlanders.

nasleep

2009-06-15T17:56:00.003+02:00

De nasleep van ziek zijn zorgt voor weinig spanning en sensatie.
Vooral een beetje thuis zitten. Wachtten op een lichaam wat veel te langzaam hersteld. Af en toe een poging doen om alle werkzaamheden in mijn leventje tegelijk weer op te pakken, concluderen dat dat niet lukt, en weer een stapje terug... of twee.

Maar het gaat vooruit. De fysiotherapeut breid langzaam het programma uit. De rolstoel gaat de deur uit. De scriptiewerkzaamheden worden langzaam met enige frustratie weer opgepakt. Ik heb mijn collega's weer een paar keer kunnen begroeten.

Ik zing een liedje, doe een dansje en wacht rustig op "betere" tijden.

ziekenhuis (deel 4)

2009-04-15T14:09:00.007+02:00

Ik was nog maar een paar dagen thuis, toen ik heropgenomen werd. Ik moest bellen als ik vreemde verschijnselen kreeg. Dat deed ik dus maar. Het bleek alleen dat ze liever niet hadden dat je belde in het weekend. Na heel veel gedoe kreeg ik een arts aan de telefoon die vond dat de klachten dusdanig waren dat een opname nodig was. Ik had geen zin om terug te gaan, maar ook geen keus. Dus de volgende dag stond ik weer bepakt en bezakt bij de EHBO.

De EHBO verpleegkundige heette me welkom. Na een bloeddruk gemeten te hebben van 65/27 (ik voelde me prima), kwam hij tot de conclusie dat dat aan de lage kant was. Vervolgens constateerde hij dat ik geen junkie moest worden, omdat ik onmogelijk te prikken was. Al snel was ik weer op mijn oude vertrouwde afdeling, waar ik op de kamer bleek te liggen met de portugees die geen woord Nederlands sprak. De portugees begroette me vriendelijk ("heee, amiga"), rolstoelde naar zijn bed en zette wat Frans Bouwer muziek op. Het was ijskoud in de kamer, en toen de radio nog een josti-band nummer inzette, kreeg ik spijt dat ik teruggekomen was. De dienstdoende neuroloog wilde nogmaals een ruggeprik doen en maakte daar een dramatische priksessie van. Toen wist ik nog niet dat deze sessie me 5 dagen ernstige hoofdpijn en misselijkheid zou bezorgen vanwege een complicatie waarbij er hersenvocht weglekte. Soms is het ook wel fijn dat je niet alles vantevoren weet.

Mijn ouders kwamen op bezoek met een grote dolfijnenballon. Volgens mijn moeder hoefde ik me niet perse in het ziekenhuis op te laten nemen om hen ballonnen te ontfutselen, daar waren ook andere manieren voor.
Ik kon zo snel geen andere manier bedenken...
Ook mijn zusje bond weer een blije ballon aan mijn bed toen ze langskwam. Geen wonder dat mensen hun bewondering uitspraken over de carnavalachtige praalwagen die langskwam wanneer ik door de ziekenhuisgangen werd gereden (voor mijn derde MRI).

De portugees bleek het wel wat moeilijk te hebben. Ik voelde me regelmatig een maatschappelijk werkster. Af en toe kwam hij bij me uithuilen of zijn zelfmoordplannen met me doorspreken. Ondanks dat ik geen woord portugees kon, was er vaak nog best wel wijs uit te worden wat hij bedoelde. Alles was "kaputti", en hij wilde graag naar God.

In de kamer tegenover ons lag een verwarde oude vrouw en een simpele macho-jongen. Met name s'avonds zorgde dat voor een hoop plezierig vermaak.
Vrouw: "Juffrouw...... Juffrouw.... JUFFROUW!"
jongen: "Wat is er mevrouw? Mot u plassen?"
Vrouw: "Juffrouw... Juffrouw!!"
jongen: "wat is er dan? Ik kan niet uit bed, wat is er?"
vrouw: "Juffrouw..."
jongen: "mevrouw u moet op het knopje drukken, dan komen ze helpen."
vrouw: "Help.... help... help....."
jongen: "Ik kan niet helpen, als u nood heeft moet u bellen!"
vrouw: "Nood! Nood! Nood!"

gelukkig kan je met kinderen altijd een optimistisch gesprek voeren. De verpleegkundige had net een computer mijn kamer op gereden toen het kleinkind van een patiente ook even bij mij kwam buurten.
jongetje: " Ik ga op de knopjes drukken hoor"
Ik: Oeh, het is niet mijn computer, ik weet niet wat er dan gebeurd."
jongetje: "misschien ga je dan wel dood"
Ik: "Misschien stijgt het bed wel op en vlieg ik door het dak naar buiten."
Het jongetje leek me een beetje raar te vinden en ging er, zonder verder wat te zeggen, weer vandoor. in de verte hoorde ik hem tegen familie zeggen: "Een stom iemand praatte tegen mij!"

Andere hoogtepunten deze opname.
- De olifant-verpleegkundige, die als een ECHTE olifant om 6:00 s'ochtends binnen kwam stampen, de gordijnen open gooide, de spotlight aandeed, tafeltjes ging uitklappen, tegen mijn wens in controles deed, waardoor je je kostbare nachtrust vaarwel kon wensen.
- mijn eigen mini-apotheek in mijn nachtkastje.
- 5 dagen plat liggen.... Holleee!!
- De grootste klit in mijn haar, OOIT!

Deze opname stond voor een groot deel in het teken van hoofdpijn en misselijkheid door het punctie-lek. Na 5 dagen was het moment daar:

arts-assistent: "De anesthesist gaat het lek die door de ruggeprik ontstaan is dichtmaken, dat doet hij door middel van een ruggeprik."
Ik: "Ik zie erg op tegen een ruggeprik, de vorige keer deed het erg veel pijn"
arts- assistent: "Maak je geen zorgen, de anesthesist prikt heel vaak."
verpleegkundige: "Niet heel vaak in jou hoor"

later op de dag:
anesthesie verpleegkundige: Je komt voor het dichtmaken van het lek, ga maar op je zij liggen.
Ik: Ik zie erg op tegen de prik, en op mijn zij prikken lukte de vorige keren niet.
--anesthesist komt binnen--
Ik: "Als die hoofdpijn hierdoor weggaat zie ik u als mijn verlosser"
anesthesist: "Dat mag je dan straks aan mijn vrouw vertellen"
Ik: "Ik zie erg op tegen de....."
anesthesist: "zo de naald zit goed, even stil liggen"
Ik: "..... De naald zit??? Ik ben fan!"

Wat mij betreft heb ik nu weer genoeg ziekenhuiservaringen opgedaan. Ik weet weer waarom ik af en toe geld geef aan de zorgverzekeraar. Langzaam maar zeker herstel ik weer iets, totdat ik straks weer opmerk, dat ik te veel werk, te veel studeer, te veel afspreek, te veel doe, zonder me te realiseren hoe makkelijk je kan genieten, van enkel het voelen van je lichaam.

ziekenhuis (deel 3)

2009-04-14T15:01:00.007+02:00

Langzaam kwam mijn gevoel weer terug, de pijn nam af. "It's a boy" werd aan mijn bed bevestigd, samen met andere blije balonnen. Ik bracht nog een bezoekje aan de MRI. Ik ging weer wat meer lopen. Ik verwonderde me over het orgelconcert dat elke zondagmiddag op de gang gehouden werd door 3 zingende dames en iemand met een keyboard. Het dagverblijf had een raam die je open kon zetten waardoor je weer even wat frisse lucht kon ruiken. Af en toe begroette ik de portugees die geen woord nederlands kon en die altijd te vinden was in het dagverblijf in zijn rolstoel. Hij kwam mij pringles brengen en ik voorzag hem in ijsjes.
Na een ochtendje douchen was ik kapot, maar wel voldaan. Het infuus liep vrolijk door totdat die sneuvelde natuurlijk. De arts ging gefrustreerd naar huis omdat hij geen nieuwe kon prikken. Ik leerde weer plassen. Er werd me geregeld gevraagd of ik misschien recentelijk bevallen was.
De voedingsdienst bleef me kopjes thee geven als ik nog sliep, die dan altijd koud waren als ik wakker werd. Al het bezoek had wat aan te merken op de maaltijden die ik kreeg, terwijl ik het allemaal prima vond. Ik hielp de geestelijk verzorgende aan wat kennis over het vliegende spaghetti monster.

Totdat het moment daar was dat het infuus eruit mocht en ik besloot dat het tijd was om naar huis te gaan... Ik deed nog een laatste verzoek aan de verpleging namelijk een kopietje van mijn rapportage. Er werd mij op het hart gedrukt dat ik de informatie die daarin stond niet mocht laten lezen aan derden. Dus een vriendelijk verzoek of jullie onderstaande quotes vertrouwelijk willen behandelen en niet laten lezen aan derden!

quotes uit de verpleegkundige rapportage:
"pijn in rug, kreeg warm waterzak, genoot hiervan"

"Mw weet erg goed wat er moet gebeuren, (vpk achtergrond) Mw. koos ervoor om geen fraxiparine te krijgen omdat ze niet wist waarvoor dat precies was."

"wilde per direct een sediment of antibiotica"

"Reva-arts= langs geweest"

"Mw. gestimuleerd om meer te mobiliseren"

"familie van mw dacht dat mw koorts had, dit viel mee 37,7"

"Zegt niet te kunnen slapen--> ging maar douchen"

"fam, vriendje etc is langsgeweest (bijna geheel de avond)"

"Mw ligt enorm veel te slapen en snurken"

"Mw heeft geen maaltijd op, had daar geen trek in. At om 22:00 tomaten"

"Mw kreeg vanavond erg veel bezoek wat overlast bezorgde aan zaalgenoot, mw heeft excuses aan dhr aangeboden"

"Mw. vroeg om een kussen in de rug, deze gegeven"

"Mw. werd opgewekt wakker"

"Mw is erop aangesproken dat zij niet zelf aan haar infuus moet zitten"

"Mw. gaf aan dat ze vond dat ze wel naar huis kon, omdat we hier toch niet veel voor haar konden/ hoefden te doen"

ziekenhuis (deel 2)

2009-04-14T13:54:00.009+02:00

De uitslag van de MRI valt mee! Geen dreigende dwarslaesie! Het is..... Het is..... Het is........ nog erg onduidelijk allemaal. De dokter heeft nog geen diagnose dus we doen een ruggeprik!
Ik hou niet van naalden in de buurt van mijn zenuwstelsel! Maar vooruit, we zijn overgeleverd aan de proffessionals! Dus laten we maar meedoen..

Er blijkt een infectie te zitten in mijn rug. Dus vergeleken met het schrikbeeld van de dwarslaesie valt het alles mee! Half opgelucht laat ik me opnemen in het ziekenhuis met tenminste 10 dagen opname in het vooruitzicht.

En daar lag ik opeens op de neurologie. Op een vier persoons zaal. Recht voor me een man die zijn leven lang broodjes had gebakken. Schuin tegenover me een mevrouw die heel hard kon snurken en praten in haar slaap (dat zorgde voor leuke imitatie mogelijkheden)! En rechts naast me een man die problemen had gehad met het formuleren van de juiste zinnen in de juiste situaties.

En op mijn plek, daar lag ik, al snel omringt door bezoek en kaarten. Aan een infuus, een catheter en al snel aan de morfine en andere medicatie. Het woord 'rugpijn' had inmiddels een hele nieuwe dimensie gekregen.

De verpleging was in sommige situaties hopeloos. Als patient mag je je vooral niet teveel met jezelf bemoeien, zeker niet als je verpleegkundige bent. Dan ben je namelijk te controlerend, probeer je dingen naar je hand te zetten en heb je moeite met jezelf overgeven aan de deskundigen. Het enige wat ik wilde was pijnstilling wanneer ik pijn had, antibiotica wanneer ik blaasontsteking had en verder wilde ik slapen. Alle drie deze wensen bleken erg moeilijk te begrijpen te zijn....

De zaal waar ik lag was een komen en gaan. De bakker werd overgeplaatst, de moeilijk pratende buurman mocht met weekend verlof. De hele zaal was verheugd toen de hard snurkende en snachts pratende mevrouw terecht kon in het revalidatiehuis. De buurman kwam terug van weekendverlof en mocht bijna gelijk weer naar huis. Een nieuwe zaalgenoot kwam en ging. En ondertussen bleef ik liggen. Soms was ik helemaal alleen, ondanks dat ik zaalgenoten had en verpleegkundigen zag. Soms was ik verbaast over de hoeveelheid mensen die op bezoek kwamen. Een aantal mensen zag ik niet eens op mijn verjaardag, maar hier waren ze opeens, vanuit het niets. En de mensen die het dichts bij mij stonden waren er bijna elke dag, waardoor ik me minder makkelijk alleen kon voelen.

ziekenhuis (deel 1)

2009-03-31T17:47:00.009+02:00

Ons lichaam is heel handig, zolang het goed functioneerd.
Dit werd des te duidelijker toen het ophield te functioneren. Plotseling verloor ik het gevoel in mijn romp en ledematen. (Natuurlijk ging hier vanalles aan vooraf, maar dat is helemaal niet zo boeiend om te lezen.)
Als je geen prikkels van buitenaf meer voelt in je lichaam dan is dat beangstigend en niet functioneel, wanneer het ook nog is gepaard gaat met veel pijn en ziek zijn, wordt het een gevecht.

Het voordeel van zo'n gevecht is, dat het je op plaatsen en in situaties brengt waar je normaal nooit geweest zou zijn. Je ontmoet mensen die je anders nooit had ontmoet. Je leert mensen intenser kennen. En in plaats van verpleegkundige ben je plotseling patient.

Mijn eerste bezoekje aan de EHBO ging moeizaam. EHBO's zijn niet blij als je plotseling voor hun deur staat, het liefst sturen ze je zo snel mogelijk weer weg, en het zou fijn zijn als je niet zoveel vragen blijft stellen, want het is druk!
Mijn probleem was dat ik niet meer zelfstandig kon plassen doordat ik niets meer voelde. Hoe vervelend dat ook was voor de EHBO, voor mij was het absoluut lastiger. Uiteindelijk werd ik weer naar huis gestuurd. Veel succes! Fijne nacht! Sterkte! Hier heb je zware pijnstillers tegen je pijn! Dat je niet kan plassen is vervelend! Nogmaals succes!

Mijn tweede bezoek aan de EHBO; Nee ik kan nog niet plassen, ja ik heb nog steeds pijn, en nee ik voel mijn lichaam nauwelijks meer. Onderzoekjes, wachten, nog meer onderzoekjes en wachten...... En door de EHBO gordijntjes kun je de hele afdeling in de gaten houden. In het kamertje naast mij ligt een oud vrouwtje met een gebroken heup. Ik hoor hoe de arts naar binnenkomt en een praatje begint over het beleid. "Mevrouw .... We willen van iedereen weten wat hij/zij graag wil dat er gebeurd in het geval van nood. Wilt u in zo'n geval gereanimeerd of beademd worden?" Het vrouwtje hoeft niet na te denken, ze zegt gelijk: "Nee, doe maar niet". "En wilt u opgenomen worden op de IC?" Dat wil mevrouw alleen in overleg. De arts loopt weer weg. Een jongere vrouw begint een gesprek met de oude patiente; "U heeft groot gelijk hoor! Als ik op uw leeftijd een hartstilstand zou krijgen dan zou ik ook zeggen dat er niet meer gereanimeerd hoeft te worden." De oude vrouw reageerd direct: "Als ik een hartstilstand zou krijgen, dan zou ik niks meer zeggen".

Wat heerlijk zo'n vrouwtje. Het wachten lijkt voorbij. Ik mag artsen zien! Een uroloog, internist, een neuroloog. Onderweg proberen we wat te relativeren. We maken mijn catheter belachelijk, we bedenken in wat voor situaties het zoal handig kan zijn. Op een 'fout feest'misschien?

Het lachen vergaat me een beetje wanneer de neuroloog me verdenkt van een dreigende dwarslaesie. Dit wordt mijn eerste bezoekje aan de MRI (als patient). Onzeker en gespannen wacht ik af tot die MRI eindelijk gemaakt wordt...

iets...

2009-02-11T14:24:00.002+01:00

Iets met een roze bril, wolken, vlinders, hartjes en balonnen…

Iets met een slaaptekort, dagdromen, endorfine en concentratiestoornissen…

Iets met lachen, stralen, vrolijk zijn en te weinig tijd hebben…

Zoiets dus…

belcentrum

2009-02-03T20:49:00.005+01:00

Op mijn werk wordt er gebruik gemaakt van een belcentrum...

Belcentrummedewerker: "is uw man er ook?"

Vrouw: "nee hij is er niet, maar hij is gezond in lijf en leden"

Belcentrummedewerker (heeft verstaan: overleden): "Gecondoleerd mevrouw."

Vrouw: "Mijn man is springlevend en mak dood."

Ik krijg een melding dat een deelnemer in mijn onderzoek is overleden.

studiedagje

2008-12-10T21:25:00.004+01:00

wauw, heb ik het druk?

Afgelopen periode heb ik geregeld geprobeerd om wat liefde en aandacht aan mijn scriptie te besteden. Het is een beetje gebleven bij pogingen, omdat 'iets' ervoor zorgt dat ik er niet aan toekom. Wat voor 'iets' is sterk genoeg om mij van mijn scriptie af te houden? Dat 'iets' ben ikzelf.

Een gemiddelde 'studiedag':
Eindelijk is uitslapen, relaxt douchen, wat opruimen, wat boodschapjes doen, achter de computer zitten met al mijn boeken in de buurt. Hee, ik mis een boek. Op zoek naar het verdwenen boek, ik kom allerlei andere dingen tegen in mijn kast, een hoop 'owja-momenten'. Hee ik krijg honger, eerst wat eten. Weer voor de computer. Ow daar is mijn boek, gewoon op het bureau. Eerst wat thee. Ga thee zetten. En ruim de vaatwasser uit. Weer terug bij de computer. Wordt gebeld, gezellig, even afleiding. Meld me aan op msn (op 'offline weergeven' natuurlijk want ik moet studeren). Heeee! die is online! leuk! even een kort praatje. Ik krijg een mailtje. Ik kom nog meer mailtjes tegen die ik nog had moeten beantwoorden, doe ik gelijk. Owja studeren. Haal nog wat drinken. De bel gaat, buurman aan de deur. Nu echt klaar voor mn scriptie. Hee waar is de muziek? Ik wil dat ene nummer... Waar is het? Ow nog in de uitzoekmap, ik zoek gelijk wat nummers uit. Ik check het forum even. Schrijf nog een berichtje. Hee weer een mail. Maar gelijk even reageren. Wacht is.... het is al laat.... moet gauw wat eten, wilde nog weg vanavond.

Goed... conclusie... Het is duidelijk dat ik thuis niet toekom aan mijn THUISstudie. Dit zijn GEEN effectieve studiedagen!
Dat is de reden dat ik deze week kennis heb gemaakt met de bibliotheek.

In de bibliotheek kom ik niks tegen wat ik moet doen. Geen vaatwassers die vol staan, geen mailtjes, geen muziekfolder die uitgezocht moet worden, geen bellende buurmannen, niks. Er is maar 1 ding wat overblijft; studie. Dat heb ik nodig.

mijn vaccinatie

2008-11-10T17:46:00.007+01:00

Vandaag kreeg ik (tegen mijn zin in) een griepprik.
Mijn wergever verzocht mij vorige week vriendelijk doch dringend om die griepprik te nemen. In eerste instantie had ik hier totaal geen oren naar, maar in tweede instantie besloot ik met mijn hand over mijn hart te strijken, tegen mijn gevoel in te gaan en die verdomde griepprik dan maar te nemen.

Vaccins horen in een goed werkende koelkast opgeslagen te worden.
Afgelopen vrijdag is er iemand geweest die in een moment van verstandsverbijstering de stekker van de koelkast eruit getrokken heeft (nee, ik was het niet zelf!).
Dit hoorden we pas nadat ik (tegen mijn zin in) gevaccineerd was.

Nu is het zo dat als vaccins langere tijd buiten de koeling bewaard worden dat deze hun werkzaamheid verliezen. Ik ben dus gevaccineerd met een waardeloos vaccin, wat nauwelijks meer wat doet. Dat is een heel fijn idee! Ik voel me gesteund door het lot!

wel en wee

2008-10-31T15:41:00.000+01:00

Een van de leukste dingen die je kan doen als je alleen in de trein zit is luisteren naar flarden van gesprekken. Dat is de manier om op de hoogte te blijven van het wel en wee van de gemiddelde Nederlander.

Zo hoorde ik vandaag dat er een mw. is uitgegleden over een radijsje in de LIDL en zo haar voet gebroken heeft.
Dat de moeder van iemand geweldig hard kan slaan (volgens mij ging het over tennis).
Dat de douchehokjes van mannen anders zijn dan die van vrouwen.... ergens...
Dat iemand dit weekend maar geen wiet ging kopen omdat hij geld nodig had voor een nieuwe telefoon.
Dat iemand na een relatie van 3 maanden heeft besloten om bij haar vriend in te gaan wonen.

--Heerlijk--

ambu

2008-10-20T19:37:00.004+02:00

Vandaag was een oudere Mw. gevallen, vlak voor de voordeur. Zakdoeken vol bloed lagen om haar heen. Midden op haar gezicht zat een diepe wond.
Terwijl we de wond aan het afdrukken waren belde een collega 1-1-2.

Het duurde wel eventjes, maar tadaaaaaa!!!! Daar was de Ambulance hoor!
Op een BROMMER!
Oke het was een motor! Maar die Mw. was echt niet in staat om achterop te springen.

Omdat het toch wel nodig was dat deze mw. snel in het ziekenhuis verder geholpen kon worden, hebben mijn collega en ik deze mw. maar in de auto vervoerd (al bloedend), terwijl de ambulancebrommer achter ons aanreed.

Ik heb me afgevraagd hoe ik ervoor kan zorgen dat de 1-1-2 noodlijn in het vervolg een ambulanceAUTO stuurt. In plaats van een brommer...

Dit is mijn conclusie en tegelijkertijd misschien een goede tip!

In plaats van melden dat er een oude mw. gevallen is, die een diepe wond in het gezicht heeft en snel gehecht moet worden zal het volgende waarschijnlijk beter helpen:

" HEEEELLLPPP!!!! Bloed!!! Overal bloedd!! Hartritmestroornissen!!! Ze raakt weg!!! Helppp!!! Help dan toch!!!"

temperaturen

2008-10-18T14:01:00.005+02:00

Een van de dingen die ik doe voor het onderzoeksproject is oudere mensen de temperatuur laten opnemen onder de tong. Dit gaat gewoon met een digitale thermometer, klinkt heel erg simpel, maar in de praktijk valt dit nog niet mee. De volgende reacties heb ik afgelopen weken meerdere keren voorbij zien komen.

<"Moet ik hem nu afslaan?"
>"ehm nee"

<"Ah, dat is de vaccinatie?
>"nee, dit is een thermometer"

<"Kan ik hiermee ook in het oor meten?"
>"nee"

<"Kan ik de thermometer ook rectaal gebruiken?"
>"Ja, maar daarna niet meer onder de tong."

<"Hoe moet die aan?"
>"Op het knopje drukken"
<"hoe?"
>"drukken."
<"ah moet ik dit dingetje schuiven?"
>"nee, indrukken"
... probeerd het knopje eruit te wippen...
>"Nee indrukken, zo."
<"ow, indrukken"
>"---zucht--- ja"

>"wat is de temperatuur?"
<"693"
>"Watt??"
....thermometer ondersteboven....
>"36,9"

van poepen tot scriptie

2008-10-12T12:47:00.007+02:00

Het weekend begon met de originele vraag:
"Mw. ik moet echt ontzettend nodig poepen!! Weet u waar een toilet is?"

Vervolgens heb ik gegooid met rozen, sponzen en blaadjes.

Heb ik gedanst op plekken waar te weinig ruimte was om te dansen.

Plotseling voelde ik me fout in een oerwoud staan, omringd door gorilla's, tijgers en andere creaturen.

Nu verzamel ik moed om wat liefde en aandacht te besteden aan mijn thesis.

kredietcrisis

2008-10-07T20:50:00.003+02:00

overdenkingen nav de kredietcrisis:

--> Geld beheren is moeilijk, zelfs voor mensen die er uitgebreid voor gestudeerd hebben. Laat dat een bemoediging zijn voor de burgers met schulden.

--> Geef geen geld uit wat je niet hebt.

--> Als je niets hebt, dan heb je ook niks te verliezen.

--> Raken financieel adviseurs hun baan kwijt?

--> makes you wonder, wat is een mens zonder centjes?

--> Misschien moet ik vast dingen zoeken die ik kan ruilen. Kippen, koeien, kamelen, mannen, geiten, varkens, dat soort dingen.

lichttrein

2008-09-27T00:49:00.012+02:00

Afgelopen nacht zat ik in de trein. Het werd me duidelijk dat de NS niet echt rekening houdt met het dag-nachtritme van mensen. Het licht knalde van het plafond af, het deed gewoon pijn aan je ogen.

Een meisje tegenover mij had hoofdpijn en klaagde over het licht. Natuurlijk had ze gelijk. Mijn advies was om een zonnebril op te zetten. Ze keek gelijk in haar tas en haalde haar zonnebril tevoorschijn. Volgens haar hielp het tegen de hoofdpijn.

Ik vond het een statement! Het licht is te fel! Het is midden in de nacht! Kort erna besloot ik mijn eigen advies op te volgen. Volgens mij zag het er erg grappig uit!

Mijn voorstel is dat iedereen snachts een zonnebril opzet in de NS treinen als stil protest!

project

2008-09-24T23:19:00.003+02:00

Jee, ik doe mee aan een onderzoeksproject van een maand!!! Ik moest vandaag serieus een geheimhoudingsverklaring tekenen, dus vanaf nu ga ik heel geheimzinnig doen!

trams

2008-09-18T16:32:00.004+02:00

Uit in Amsterdam,
bleek dat er 2 trams tegen elkaar waren gereden, waardoor er eentje ontspoord was.

Omstanders verwonderden zich, maakten foto's en deden heel toeristisch.
De prijswinnende opmerking van een omstander: " Yooo, check it out! de tram is fucked up!"

Vervolgens zijn we een wandeling gestart naar de club waar we heen wilden (nog best een stukje lopen!). Bij elke tramhalte konden we het blijde nieuws brengen dat er voorlopig geen trams meer zouden komen. Mensen reageerden doorgaans niet erg dankbaar op deze informatie.

chaletje kijken

2008-09-05T11:46:00.005+02:00

Ja, we gingen een huisje bezichtigen,
nee, het wordt hem niet.

Het ging om een soort krot wat in de advertentie een "chalet" genoemd werd.

Toen we er naar binnen wilden was het eerst een hele onderneming om niet door de houten aanlooproute te zakken. We liepen naar binnen en vlak voor ons lag een mevrouw op de bank met haar been in het gips. Deze mevrouw was druk met roken, televisie kijken en drinken. Er lag een hele plas water(?) op de vloer en een hoop rommel. Het mini-hondje blafte enthousiast.
Waar zijn we beland?

Ik liep naar de voorkant van het "chalet" en stapte de veranda op. Panische verhuurders vlogen naar me toe. Of ik er ajb weer af kon komen, de mevrouw op de bank had niet voor niets haar been in het gips.

We werden rondgeleid langs de grote en kleine kamertjes. Dunne wandjes, wel CV, kapotte wastafel, kapot toilet, plastic ramen..... jaja.... moeilijke keuze.... Het huisje staat op een camping die de beheerder wil verkopen, de gemeente wil de boel eigenlijk ook sluiten. lastig lastig...
Het is bijzonder donker in de omgeving, maar de verhuurders noemen dat 'goed verlicht' en 'absoluut veilig'.

Het optrekje kost maar 1200 euro, wel contant graag.

In een ander leven misschien.....

nieuwe computer

2008-09-04T19:40:00.001+02:00

Vandaag stond in het teken van mijn nieuwe computer...

politieke logica

2008-09-03T22:36:00.007+02:00

Balkenende verdient 30% minder dan de Balkenende-norm...

Dit levert nieuwe agendapunten op voor het "normen en waarden" debat.

1.) norm: Hoe stel je een norm?
(antw: door te kijken wat het beste uitkomt)

2.) waarde: En wat is die norm waard?
(antw: eigenlijk maar 135.000 euro)

http://www.spitsnieuws.nl/archives/binnenland/2008/09/tumult_om_balkenendenorm.html

ondersteboven

2008-09-02T18:29:00.005+02:00

Af en toe je leven ondersteboven keren is grappig...

bewogen nacht

2008-08-30T21:17:00.004+02:00

Een avond dansen, 2:00 snachts de zee inrennen, 3:00 knakworstjes en gekookte eieren eten op het strand. 4:00 Neervallen op strandbedden, met op de achtergrond (en op de voorgrond!) grote trucks die het strand egaliseren (met bijzonder felle koplampen!), weggekropen in slaapzakken en toch ijskoud.
Het recept voor een heerlijke nacht! (zonder slaap.)

plaatselijke overstroming

2008-08-30T21:07:00.005+02:00

Vandaag is het gebeurd!!! Mijn keuken is onder water gelopen!
Het zat er natuurlijk al even aan te komen... Het is wonderlijk dat het ruim 2 jaar goed gegaan is.

Mijn vaatwasser en mijn wasmachine hebben gezamelijk maar 1 afvoerbuis voor het afvalwater. Ik moet dus de afvoerslang van het juiste apparaat op het goede moment (als desbetreffend apparaat aangaat) in de afvoerbuis stoppen.
Vandaag ging de wasmachine aan en zat de afvoerslang van de vaatwasser nog in de afvoerbuis... Vergeten om te zetten...

Ik wijt het aan een slaaptekort.

charme

2008-08-28T15:09:00.001+02:00

Werken met verstandelijk gehandicapten heeft soms zijn charme. Een greep uit mijn werkdag vandaag.

Conversatie van de dag (bij het raam)
J: "moet je kijken naar die dikke vrouw"
ik: "welke?"
J: "naast die neger"
ik: "waar?"
J: "bij die gekke auto..."

Uitspraak van de dag:
"ik kon niet meer wachtten op mijn geduld"

Meest creatief:
Een knuffelkip met een pleister op zijn kam

Het meest verontrustend:
“ik ben boos op jou”

Ontroerend moment:
Heel hard gehuil vanuit het toilet.

Meest tijdrovend:
De speurtocht naar de verdwenen barbie.

grijze deur

2008-08-27T18:14:00.000+02:00

Buurman: “Hey kom is even mee kijken, ik wil weten wat je van de kleur vind.”
Ik: “Welke kleur?”
Buurman: “Loop even mee”

Ik loop mee…

Een toiletdeur die aan de binnenkant helemaal grijs geverfd is.

Buurman: “Vind je het mooi?”
Ik: “ehm… volgens mij heb ik geen goed licht om dat te beoordelen”

Lichten aan… Jawel een donkergrijze deur.

Buurman: “Het is nog een beetje nat, dus de kleur veranderd nog wat”
Ik: “Misschien wordt het dan wat lichter van kleur…”

Buurman: “Nee, het is de bedoeling dat het donkergrijs is.”
Ik: “ow… Dat is dan gelukt! Het is een donkergrijze deur.”
Buurman: “Vind je het mooi?”
Ik (politiek correct): “Het is een donkergrijze deur, dus als dat de bedoeling was, dan is dat prima gelukt. Netjes.”

unieke fiets!

2008-08-26T22:30:00.005+02:00

advertentie op marktplaats: een vouwfiets te koop!

telefoontje naar de adverteerder:
>"kun je de vouwfiets ook vouwen??"
< adverteerder: "jazeker, vanzelfsprekend, alleen de banden zijn wat oud en broos"

Ik kom de vouwfiets halen.
> "ik wil hem graag vouwen, hij moet in de auto"
< "ehm....... even zien, ja de schroef zit wat strak... moet je thuis even losdraaien."
> "hij moet gelijk in de auto, dus hij moet nu al gevouwen worden"
< "ehm.... ja....."

adverteerder doet met heel veel geweld een poging om de schroef los te draaien.

Poging geslaagd, schroef gaat los. De schroef kan eraf, maar de fiets vouwt niet.
In plaats daarvan kun je de fiets opdelen in twee helften. Een stuur met wiel en een zadel met wiel.

< adverteerder: "ow, ehm.... had je ermee in de trein willen reizen? Dat word wat lastig."

Ik vind het lachwekkend en ben in een goede bui.
> "nee, het is wel goed zo... Het gaat erom dat die in de auto kan. Dat kan."

Geen vouwfiets dus… In plaats daarvan een ikea-fiets, die je eerst in elkaar moet zetten.

Mijn fiets moet 2 sloten hebben, voor elke helft een! Iemand kan mijn halve fiets jatten!!
Ik kan mijn fiets stallen op 2 plaatsen tegelijk! Magisch!

Mijn fiets is zeer uniek!

lalala

2008-08-23T14:25:00.003+02:00

En de dingen in de kamer,
ik zeg ze welterusten
Vanavond gaan we slapen
en morgen zien we wel...

spoken en lobbus

2008-08-18T19:13:00.003+02:00

Afgelopen weekend heb ik een driejarig jongetje spoken gevoerd.
Hij wilde geen spaghetti eten, maar natuurlijk wel spoken die ‘boeh’ riepen (en verdacht veel weghadden van spaghetti).

Vandaag kwam er een groep kids aan de deur. Er kwam een heel vaag verhaal over ene Lobbus die vieze soep kookte. Daarom moesten ze soep ingrediënten ruilen. Ze kregen van mij een blikje asperges en 2 uien, in ruil voor een tomaat!
Ben benieuwd wat voor soep dat oplevert… Volgens mij nog viezer dan de Lobbus soep, maar ze waren er helemaal blij mee!

baan-wissel

2008-08-11T11:01:00.000+02:00

Mijn vaste baan is bijna voorbij…
Nog een weekje vaste inkomsten, waarna ik in een gat val vol vrijheid en regelmatige diensten die ik werk wanneer ik zelf wil. Het prijskaartje voor deze luxe is een ‘zeer onzekere arbeidspositie’. Het is te hopen dat ik geen been breek.

eenzame meneer

2008-08-05T19:05:00.000+02:00

afgelopen week sprak ik met iemand van de plantsoenendienst.

een aardige man...
ontzettend eenzaam...

Ik realiseer me maar zelden dat er mensen op de wereld zijn die zo eenzaam zijn. Mensen die niemand hebben met wie ze dingen kunnen delen. Mensen die thuis komen in een leeg huis na een dag werken en nergens heen kunnen gaan. Mensen die, ondanks dat het vrij druk is in Nederland, nergens hun ei kwijt kunnen en daarom een willekeurige voorbijganger hun hele levensverhaal voorleggen.

niet zo vrolijk...

...

kapper

2008-08-04T20:56:00.004+02:00

Soms zijn er van die domme acties die bij anderen erg grappig zijn… Maar bij jezelf wat minder

Ik had op internet een kapper in de omgeving gevonden waar je terecht kon zonder afspraak. Het was even zoeken maar toch gevonden en heel onoplettend naar binnen gelopen.

Wat me opviel was dat er niet echt haarwas bakken aanwezig waren. Ik bedacht me dat die heel goed in een aangrenzende ruimte konden staan, dus maakte me daar geen zorgen over. Er waren wel opvallend veel mannen in de kapsalon. Maar tussen al die mannen zag ik ook nog een andere dame (waarvan achteraf bleek dat ze aan het wachtten was op een opa’tje die geknipt werd.)

Na een half uur wachtten vroeg 1 van de kappers waar ik op zat te wachtten. Ik wacht op een knipbeurt natuurlijk.
Maar nee hoor. Ze knipten hier geen vrouwen. Dat was hiernaast, maar daar waren ze op vakantie.

Toen ik de kapperszaak uitliep en ik nog even omkeek zag ik inderdaad grote letters op het raam: “herenkapsalon”.

Limburgfan

2008-07-31T13:07:00.002+02:00

Iemand in mijn vriendenkring claimt dat hij niet van Limburgers houd. Volgens hem is het erg sneu als mensen geboren worden als Limburger. Limburgers zijn taboe. Limburgers zijn niet leuk, Limburgers zijn saai en achterlijk. Al lachend verteld hij weer een verhaal waarin een Limburger iets doms deed of zei. Die Limburger zus, die Limburger zo, dat is toch niet te geloven????

Wat hij niet in de gaten heeft is dat zijn ogen gaan stralen als het over Limburgers gaat. Hij kan uren in een deuk liggen vanwege een domme actie van een Limburger. Een glimlach van oor tot oor wanneer zijn vooroordeel over Limburgers weer bevestigd wordt.

De Limburgers zijn vreselijk! Ze zijn dom, stom en raar. Maar blijkbaar is dat erg grappig.

Mijn conclusie is dat deze vriend van mij wel degelijk van Limburgers houd. Ik zie hem altijd lachen als het over Limburgers gaat. Hij heeft er de grootste lol om. Wanneer de Limburgers er niet zouden zijn, dan zou hij een groot stuk levensvreugde missen. Hoewel hij claimt dat Limburgers vreselijk zijn, leveren zij een grote bijdrage aan zijn levensgeluk.

Met deze analyse durf ik zelfs te stellen dat hij dol is op Limburgers!

(@ de limburgfan in kwestie: ;-) zoals afgesproken heb ik ons gesprek vertaald naar een gezellige blog! Enigzins aangedikt zoals je van mij gewend bent...)

aanrader

2008-07-29T20:22:00.002+02:00

Op een warme dag, op je blote voeten, over een grasveld door de regen rennen, met je armen wijdt, terwijl je roept dat je kunt vliegen.

Rome (6/6)

2008-07-27T19:57:00.004+02:00

De heilige poster (deel 2):
Vele wegen leidden naar Rome, maar wij gingen met het vliegtuig. Ik heb is een film gezien waarin een passagier ruzie kreeg met een stewardess vanwege het woordje “bom”.
Ik had helemaal geen “bom” gezegd, maar ik had wel onenigheid met de stewardess. Zij wilde mijn heilige poster in de kofferruimte proppen. Ik scheen bij een of andere nooduitgang in de buurt te zitten en er was geen enkele manier om haar te overtuigen dat ik de poster bij me kon houden. Ze deed al pogingen om het in de kofferruimte te doen, maar dat leek me heel onverstandig. Mijn poster heeft 1 belangrijke missie: ongeschonden in NL aankomen. Na veel gedoe heb ik uiteindelijk al mijn spullen gepakt en ben ik elders in het vliegtuig gaan zitten, ver weg uit het nooduitganggebied (oid), met mijn poster lekker bij me.

De stad:
Rome is geweldig! Het ene plein is nog mooier dan het andere. Geweldige fonteinen en plaza’s. Een overvloed aan oude gebouwen en kunst. Een oude en intelligente beschaving, die midden in de stad nog steeds een beetje vertegenwoordigt wordt.

Een dagje Turijn (5/6)

2008-07-27T19:56:00.002+02:00

De lijkwade van Turijn ligt in een zilveren kist, de zilveren kist ligt in nog een kist, die in weer een andere kist ligt. Daaroverheen ligt een groot doek en het geheel staat achter glas. We hebben dus niet het origineel kunnen bewonderen, maar wel een originele kopie. Zou het hem zijn?

Milaan (4/6)

2008-07-27T19:52:00.004+02:00

Overgewicht:
Van onze vliegtuigmaatschappij mag je 15 kilo bagage inchecken. 15 kilo lijkt best veel, maar is in werkelijkheid een beetje weinig. Maar het was me gelukt! Bij vertrek uit NL woog mijn tas 15 kilo.
In Allicante had ik een nieuwe koffer aangeschaft, omdat de oude geliefde reistas uit elkaar begon te vallen…
Deze nieuwe reistas/koffer woog aanzienlijk zwaarder. Eenmaal op het vliegveld bleek ik 3 kilo overgewicht te hebben. Dat is teveel, dat mag niet. Midden op het vliegveld kon ik de koffer open doen en nalopen… Wat woog zwaar??

Een paar minuten later had ik een lekker warm vest aan, een jasje om mijn middel, de grote badhanddoek ging richting prullenbak, de opladers, tandenborstel, tandpasta en nog wat kleding belandde allemaal in mijn handbagage.

Nu had ik het wel erg warm en was mijn handbagage aanzienlijk zwaarder, maar mijn koffer woog weer 15 kilo.

Alle bagage ging nog steeds mee op hetzelfde vliegtuig (op de handdoek na), alleen op deze manier was het allemaal net iets oncomfortabeler.

Lekker eten:
In Milaan hebben we heerlijk gegeten bij een oud stelletje die een restaurantje hadden. Zij spraken geen woord engels, wij geen woord italiaans, dus het was heerlijk behelpen met een italiaans woordenboekje waar ook niet alles in bleek te staan. We kwamen terecht in een achterkamertje waar wat tafels en stoelen stonden. Het was er verder compleet verlaten. Ons eigen prive-restaurant! Het oude vrouwtje dook regelmatig op met moeilijke italiaanse vragen, vergezeld met etenswaar demonstraties en verrassingsmenu's. Er zijn weinig restaurants waar je zo lekker kan eten, zo gastvrij wordt ontvangen, waar je helemaal in je eentje zit en waar het personeel (bestaande uit 2 mensen) een echte passie heeft voor hun werk. Al met al een avondtuurlijk en knus diner...

Wijze lessen:
Les 1: Laat je geen duivenvoer in je handen proppen.
Les 2: Doe geen korte rok aan als je een kerk in wilt.

Het Park in Milaan:
Het park is heerlijk toeven. In het gras tussen de bloemetjes. Uitzicht op een meertje. Om ons heen verliefde stelletjes met lentekriebels. Verderop een jongen die liedjes zingt en gitaar speelt. Een boekje erbij en afgezien van wat prikmieren is alles zoals het hoort te zijn.

Allicante (3/6)

2008-07-27T19:14:00.003+02:00

zon, zee, strand en een kasteel

Ons pensionnetje:
We slepen onze koffers de oude bruine trap op en we komen in een smalle gang terecht. Een ouderwets en enigszins vervallen gangetje met wat zelf aangebrachte schilderingen. Kamer 3 gaat voor ons open. De muren vol met blauwe versierselen, bij de wastafel zitten antieke tegeltjes. De gordijnen zijn blauw groen en geel. En de lakens zijn blauw groen geel en oranje. Een donkergrijze vloer met zwarte, witte en bordeauxrode versierselen. Buiten een gezellig chaotisch binnentuintje, afgedekt met een bladerdak die volhangt met vlaggetjes en bikini’s.
Wat heerlijk, ons pensionnetje!

Koude handen:
Ik constateer: Met een temperatuur rond de 35 graden heb ik eindelijk geen last meer van koude handen.

De heilige poster (deel 1):
Soms heb je van die platen waarbij je uren zou kunnen wegdromen, een afbeelding vol vrijheid, natuur en vrolijkheid. Waarin de mens ergens anders is, verbonden met de natuur en met iedereen. Vol kleur en rust. Met de hoop en zekerheid dat alles goed komt, dat alles “ok”is, alles eenvoudig is, zorgeloos en vrij. Dat alles vind je terug in mijn nieuwe poster, gekocht in Allicante!

Het uitgaansleven in allicante:
We wilden is een avondje gezellig uitgaan. In ons reisboekje stond een groot uitgaanscentrum beschreven vlak aan de haven. Daar gingen we naartoe! Het was inderdaad groot! Voor ieder wat wils, van karaoke bar tot rock- café.
Er ontbrak alleen iets essentieels bij alle bars en discotheken die we in het uitgaanscentrum tegen kwamen, namelijk……. “mensen”.
Er waren bijna geen mensen. De dansvloeren waren leeg, er waren wat terrasjes bezet, maar vrijwel niemand zat te lallen aan een bar. Het was een vreemde gewaarwording. We dronken een cocktail voor het “idee”. Vervolgens zijn we toch maar weer opgestapt. Toen we via het strand terug wilde lopen naar ons pension ontdekten we waar alle jeugd gebleven was. Iedereen zat in groepjes op het strand, gezellig te kletsen, te zingen, wat te eten en drinken. Dat is het uitgaansleven in Allicante.

Pisa (2/6)

2008-07-27T19:00:00.001+02:00

Na een hele dag reizen en zoeken naar het vliegveld in Parijs, kwamen we dan toch uiteindelijk aan in Pisa. We hoefden enkel nog een stukje met de bus richting onze sta-caravan. Mijn reisgenote krijgt in de bus de ervaring van haar leven. Vanwege een overvolle bus kwam een mw. van tenminste 150 kilo half bij haar op schoot zitten.

Welkom in Italië....
Mijn reisgenote was 'not amused'.
Ik eigenlijk wel.

Een eigen caravan, wat heerlijk!

De toren van Pisa:
Is scheef. Meer wil ik er niet over kwijt.

Parijs (1/6)

2008-07-27T18:51:00.002+02:00

Onze reis is begonnen. Ik en mijn reisgenote vertrokken van Utrecht CS, samen met Renee de vogel. In Rotterdam kwam onze prins, zonder wit paard, maar met ijsjes ons uitzwaaien. Hop in de thalys naar Parijs.

Parijs! De stad van de romantiek! We voelden ons erg romantisch.

Nadat we een vliegveld kwijt geraakt waren, bijna weggeblazen werden uit de treinhal en vervolgens ons perron voorbij reden, kwamen we dan toch eindelijk aan bij ons eerste hotelletje.

Disneyland:
Persoonlijk vind ik Jack Sparrow erg onsympathiek in het echt.

De rest van Parijs:
Hebben we eigenlijk niet gezien.

Zomervakantie

2008-07-24T16:40:00.002+02:00

Afgelopen weken heb ik niets gepost omdat ik op vakantie was. Maar op papier heb ik wel het een en ander bijgehouden. Dus dat volgt!

mijn dag :-)

2008-07-02T19:34:00.001+02:00

Vandaag heb ik geboeid gekeken naar een kraai die probeerde een wine-gum te eten.

Ik heb me geamuseerd bij de berenkoekjesfabriek in de Albert Heijn.

Verder kwam er een een aardige jongen aan de deur die me lid wilde maken van een goed doel. Hij kwam met hele mooie verhalen waarom dit een geweldig doel was om te steunen. Toen ik vroeg of hij zelf lid was, kwam er een eerlijke ‘nee’ uit.

Blijkbaar moet hij nog bij zichzelf langs de deur.

Ik ben overigens wel lid geworden.

luxe

2008-07-01T18:55:00.005+02:00

Vandaag had ik eventjes het gevoel dat ik alle luxe had die een mens zich zou kunnen wensen.

Zittend op het fietsenrek, op de brug, boven de Utrechtse gracht, met mijn broodje in de zon.

emmer rozen

2008-07-01T18:39:00.006+02:00

Gistermorgen werd ik opnieuw uit bed gebeld (en geklopt).

In mijn pyjama liep ik half slaperig naar de voordeur. Wat nu weer…

De buur: "wil je vandaag een pakketje voor me aannemen, sorry voor het wakker maken, daar krijg je een bos bloemen voor, ik ga, doei!"

Zonder mijn antwoord af te wachtten vloog die alweer weg. Redelijk geïrriteerd ben ik weer in bed gaan liggen. (7:45 is erg vroeg na een avonddienst).

Ik realiseerde me dat ik er helemaal niet was die middag, dus dat ik geen pakketjes kon aannemen. Vervolgens bleef ik een beetje doormalen over mijn irritatie. Ik probeerde te bedenken wie me wel wakker mochten maken s'ochtends en om welke redenen.

Mijn conclusie:

Iedereen mag me uit bed bellen wanneer:
- mijn huis in de brand staat
- Iemand in een levensbedreigende situatie verkeerd.

Verder wens ik met rust gelaten te worden.

Gister heb ik geen pakketje aangenomen, want ik was er niet.

Na mijn avonddienst vond ik een emmer met rozen voor mijn deur.

Last van gekte

2008-06-30T01:48:00.003+02:00

“Beter een goede buur, dan een verre vriend”

Helaas staan er in dit spreekwoord geen adviezen over wat je moet doen als je geen goede buur, maar een gekke buur hebt.

2 weken geleden melde mijn buurman mij dat de andere buren 25 jaar lang stroom gepikt hadden bij hem.
Ik ben me gaan afvragen hoe technisch die buren eigenlijk zijn.
Vandaag sprak ik de buurvrouw in kwestie, ze is een oud vrouwtje, met een hondje, ze zag er niet zo uit als een stroom-pikkerd.

1 week geleden werd er om 0:15 aangebeld door mijn buur, vanwege een verwarming die niet uitging. Hij was er overstuur van, dus ik ging even mee, om tot de ontdekking te komen dat alle verwarmingen koud aanvoelden.
Een kwartier later werd ik weer gevraagd te komen vanwege het mysterieuze verwarmingsprobleem. Om het “probleem?”op te lossen moest ik een mysterieuze stekker vinden, op een mysterieus zoldertje, waar je alleen kon komen als je een mysterieus luik uit het plafond trok en een mysterieuze uitklaptrap uitklapte. Ik kreeg een schijnwerper mee en ik vond inderdaad een stekker. Ik heb geen idee waarvoor die stekker was en wat nu allemaal niet meer functioneert, maar hij is eruit.

Zondagochtend werd er tot 5 keer toe aangebeld. De eerste 4 keer had ik genegeerd, omdat mijn bed nog veel te lekker lag. De 5de keer besloot ik toch maar is open te doen. Er was iets met de vriezer van de buur, dus ik kreeg een lading diepvriesproducten naar binnen gekieperd.
De buurman vroeg of hij misschien schurft had.
Ik zei dat ik geen flauw idee had of dat zo was.
De buurman gaf aan dat hij bij 5 verschillende mensen had aangebeld, maar dat er niemand open had gedaan.
Ik heb hem schapig aangegaapt…

Misschien moet ik toch is een verre vriend zoeken, om de gekte naast mij enigszins te compenseren.

kunstproject in Utrecht

2008-06-30T00:05:00.002+02:00

Dit geheel was vast heel functioneel,
maar ik vond het kunstig!

over opportunity

2008-06-26T17:21:00.009+02:00

"Het lot schudt de kaarten en wij spelen."
(uitspraak van Schoppenhauer)

Het lot geeft ons de kaarten, geeft de opportunity’s, de mogelijkheden, de kansen, de gelegenheden. Wij hebben de vrijheid om daar wat mee te doen. Het leven zit vol met 'opportunity’s', je kunt het hele leven beschouwen als 1 grote 'opportunity'. Wat wij doen met die 'opportunity's' is aan ons.

Persoonlijk wil ik het spel met bijbehorende 'opportunity's' omarmen; vol passie, vol overgave en met een glimlach.

Vandaar dat mijn blog heet zoals die heet. (Hoewel het ook te maken heeft met het feit dat de meeste domeinnamen al in gebruik waren;-).)

geluk bij een ongeluk

2008-06-26T12:19:00.005+02:00

ongelukkig:
Turkije heeft verloren

gelukkig:
ze zijn verder gekomen dan NL...

flesje geven

2008-06-26T11:31:00.005+02:00

op waarheid gebaseerd...

"Moment, ik probeer even in bed te komen zonder gebruik te maken van de pappegaai, moment hoor, ik denk dat het gaat lukken. Ja, het is goed om weer is te oefenen om zonder pappegaai het bed in te komen, want uiteindelijk thuis heb ik ook geen pappegaai. Aan de andere kant zou ik wel een pappegaai kunnen bestellen via de thuiszorg, maar dat zou ook wel weer de nodige regelproblemen geven. Eigenlijk heb ik al mijn tijd en aandacht nodig voor de kleine, niet om een pappegaai te regelen bij de thuiszorg. Aan de andere kant is het wel mogelijk om iemand in mijn familie te vragen of ze een pappagaai willen regelen bij de thuiszorg. Ik heb een heel leuk gezin en een geweldige familie die daar zo toe bereid zouden zijn. Het is echt geweldig als je zo'n fijn gezin hebt als ik. Afgelopen periode kon ik natuurlijk veel minder, toen hadden ik en mijn man afgesproken dat hij de kinderen zou optillen en bij mij op schoot zou zetten. Zo heerlijk is dat als je man dat soort dingen voor je wil doen. Wij zijn gewoon echt een heerlijk gezin, we proberen altijd gezamelijk aan tafel te ontbijten. Gisteren kwam het ontbijt trouwens wat aan de late kant, het zal wel druk geweest zijn op de afdeling. Ja, dat soort dingen hoor je hier goed. Al die karretjes die voorbij komen over de gang en verpleegkundigen en dokters die langslopen. Daar had ik nog nooit bij stil gestaan, maar er gebeurd echt heel veel in een ziekenhuis. Zelfs midden in de nacht blijven er dingen gebeuren. Vind u het vervelend om nachtdiensten te doen? Ik zou dat echt niet kunnen. Je hele ritme omgooien enzo. Nee ik houd het liever bij mijn werk, ik werk als een medewerker bij een verzekeringsmaatschappij. Ik reis soms ook wel is door Nederland of Belgie heen. Dat maakt het heel afwisselend en erg leuk om te doen. Afgelopen periode ging dat natuurlijk even niet meer vanwege mijn zwangerschap. Op een gegeven moment had ik zo'n buik dat ik amper meer kon lopen. Dan gaat het allemaal even niet meer. Soms kan dat zo lopen he, dat het allemaal even niet meer helemaal gaat zoals je zelf zou willen. De kunst is dan om vooral de positieve dingen te blijven zien. Er zijn altijd wel een paar dingen die ervoor zorgen dat je de situatie positief kan bekijken. Ik ben echt blij dat het lukt om goed te plassen. En ik heb ook al ontlasting gehad. Het is erg fijn om het gevoel te hebben dat bepaalde dingen weer een beetje beter gaan, wanneer er zoveel tegengezeten heeft. En uiteindelijk mag ik natuurlijk heel blij zijn met die kleine, heeft ze haar flesje al op eigenlijk?"
"ja"
"Heeft ze het helemaal opgedronken? En al geboerd? Wat goed! Ze lijkt ook helemaal rustig geworden. Volgens mij gaat ze slapen. Wat fijn dat ze bij u zo lekker gaat slapen, dat doet ze niet bij iedereen hoor, soms blijft ze heel onrustig, maar bij u komt ze lekker tot rust. Wat wonderlijk. Misschien moest ik ook maar weer gaan slapen. Heel fijn dat u haar even de fles gegeven hebt. Binnenkort durf ik het wel aan om dat ook te gaan oefenen. Welterusten."

voor Turkije!

2008-06-25T16:55:00.005+02:00

Dit EK ben ik voor Turkije!

http://www.ad.nl/binnenland/2392837/Wilders_stoort_zich_ook_aan_feestende_Turken.html?pageNavType=all

Gisteren hoorde ik dat Wilders zich uitgelaten heeft over de voetbalvreugde van de Turkse Nederlanders. Hij stoort zich eraan dat alle mensen van Turkse komaf zo enthousiast waren over de Turkse overwinningen.

Aan de ene kant ben je de PVV (partij van de vrijheid), maar aan de andere kant laat je mensen niet de vrijheid om zelf uit te maken wie ze aanmoedigen tijdens een "spelletje".

Persoonlijk stoor ik me aan Wilders, niet aan de Turkse mede-bewoners. Ik ben totaal geen voetbalfan. Maar als Wilders zich stoort aan Turkse feestvreugde en vlaggen gezwaai, dan wordt ik spontaan fan van Turkije...

HUP Turkije HUP!

blog

2008-06-25T16:36:00.000+02:00

mijn eerste blog op mijn nieuwe blog!

WELKOM allemaal!!!!